PO DRUGIEJ STRONIE LUSTRA

Ziiiiiiimnooooooooooo!!!

2012-02-01T13:42:00.002+01:00

@#$%#@! Żyjecie? Bo ja ledwo.

Do przemeblowania jeden krok. Mężon po moich usilnych prośbach wystawił wczoraj na sprzedaż łóżka z sypialni. Mamy je w spadku po poprzedniej właścicielce mieszkania, zagracają malowniczo byłą sypialnię a aktualnie pokój Juli.Fajne są - takie pensjonatowo-schroniskowe, a po zestawieniu blisko siebie mogą robić nawet za łoże małżeńskie :) Postanowiłam, że za kaskę z ich sprzedaży kupimy Juli łóżko. Mężon śmiał się ze mnie, że raczej trzeba będzie zapłacić za ich utylizację, bo nikt ich nie kupi. Chciał wystawić za BARDZO śmieszną cenę nie ważąc ani na to, że łóżka są w świetnym stanie, ani że z materacami, ani nawet na to że gratis dorzucamy dwie nocne szafeczki. Szafeczki są wprawdzie lekko rozklekotane, ale dlatego właśnie gratis - majsterkowicz na pewno sobie z nimi poradzi :) Wymogłam na nim podniesienie ceny o stówkę.

Wcisnął ENTER i za pół godziny zadzwoniła Pani, która dzisiaj przyjedzie je obejrzeć i w razie "spodobania" zabierze. :) Oczywiście do schroniska dla narciarzy - już mamy zaproszenie, szkoda tylko, że narty nie są naszą najmocniejszą stroną ;)

W ten weekend szykuje nam się fajna imprezka (robimy z Braciszkiem podwójne urodziny). więc do IKEI podjedziemy za tydzień. Mężon zachęcony sukcesem już szlifuje ogłoszenia o sprzedaży stołu i krzeseł z kuchni i szafki pod telewizor :D

Dzisiaj dowiedziałam się o sobie ciekawej rzeczy. Otóż:

Kolega z pokoju przybył do pracy zasmarkany. (Cierpimy więc razem, bo moje zatoki wciąż nie dają mi zapomnieć, że je mam). Oczywiście narzeka na okrągło, jak to się źle czuje(jak to facet) i wymsknęło mu się, że nie wziął lekarstw, bo nie chciał obudzić szeleszczeniem córeczki i żony.

Rechocząc zapytałam, czy boi się żony.

Z prawie poważnym wyrazem twarzy stwierdził, że to przecież normalne po tylu latach małżeństwa ;)

- A Twój mąż się Ciebie nie boi?

- Że hę??

- No bo wiesz, ja już Cię trochę znam...

Tym optymistycznym akcentem....

publikuj posta.

Mężczyźni są z innej galaktyki.

2012-01-31T10:49:00.002+01:00

Wczoraj i przedwczoraj spędziliśmy z Mężonem całkiem sympatyczne wieczory. W ramach akcji "szukamy nowej nici porozumienia, bo starą za chwilę szlag trafi", skoro mamy CZAS i WOLNĄ CHATĘ. Zaczynamy od tzw omawiania problemu. Gadamy, wałkujemy - i chociaż nie do końca się rozumiemy - może coś jeszcze z tego będzie? On ograniczył swoje wirtualne zabawy, ja staram się nie paść na pysk zaraz za progiem mieszkania. I póki co - jest miło. Wczoraj poszłam spać dumna z siebie (o rany, dzisiaj wcale na niego nie nawrzeszczałam!!?? czy to naprawdę możliwe?? :)) I nawet buzi na dobranoc dostałam.

Obudziły mnie jakieś, szelesty, szurania, odgłosy przekładania papierów z miejsca na miejsce. Coraz bardziej natarczywe i wkurzające. No niee, tylko nie znowu... Otworzyłam oczy. Było wpół do dwunastej. Mój małżonek właśnie wyłączył komputer i jak zwykle zaczął sobie szykować ubrania i papierzyska. Oczywiście nie mógł nic znaleźć, oczywiście nie mógł odpuścić sobie szperania WSZĘDZIE. Wstałam, znalazłam czego szukał, zademonstrowałam swoje niezadowolenie, on się OCZYWIŚCIE zdziwił, że dlaczego niby się obudziłam, przecież był cicho. Gdyby był cicho nie obudziłabym się...

Staram się znaleźć dawną siebie. Tą, której dzięki miłości nic nie przeszkadzało. Tą z klapkami nr 46 na oczach. Staram się, ale wciąż nie wychodzi, wciąż drażnią mnie zwykłe "codzienności", to że przypominam, układam, kupuję, pilnuję... To, że mimo, że moje dziecko wyjechało, nie do końca jestem słomianą MAMĄ.

Nie poddam się. Chociaż wiem, że na tą chwilę jesteśmy od siebie daleko.Wszystkie kłótnie, które ostatnio były na porządku dziennym wyżarły sporą dziurę w naszym związku.

Nie poddam się.Będę szukać wspólnego języka z tym moim kosmitą.

Mama przed chwilą wysłała mi zdjęcie roześmianej Juli.

Cicho i zimno.

2012-01-30T10:15:00.002+01:00

Milczą wszystkie pluszaki. Tylko ukochane - osiołek i piesek, wciśnięte malutką rączką do torby z "wszystkimconiezbędne" mają to szczęście, że wciąż są przy Niej. Cała reszta obrażona na mnie. Bo Jej nie ma.

Wczoraj ryczałam jak bóbr. Mężona posłałam do wszystkich diabłów. Cały żal na "ten cholerny świat" upłynniłam we łzach. A potem, powoli, spokojnie, w miarę upływającego czasu i telefonów - no jak tam, jak droga? I szczebiotu mojego roześmianego dziecka w słuchawce - stres, złość, smutek - rozeszły się. Ich miejsce zajęła pewność, że nigdzie indziej Juli nie będzie lepiej. Że wyjazd dobrze wpłynie na jej zdrowie, szczególnie że... -----> (coś o powietrzu w Krakowie).

A dziś - kiedy bladym świtem o mało nie odmarzły mi uszy i nos, byłam głęboko wdzięczna, że moje dziecko śpi sobie bezpiecznie pod cieplutką kołderką i całą tą zimę ma w głębokim poważaniu. I tego się trzymajmy!

Zaczynam więc bycie "słomianą matką". Byle do marca!

Nowy dzień

2012-01-26T12:14:00.004+01:00

śnieżny i mroźny. A wczoraj powitaliśmy kolejne życie :) Witaj Anielko!!!

Jula już jest zdrowsza. Nie kaszle już tak strasznie w nocy, syropy działają. Póki co, spędza cały czas z moją Teściową, ale na niedzielę planujemy wyjazd.

Postanowiłam, że zrobię małą rewolucję w dziecięcym pokoju jak jej nie będzie. Przede wszystkim - łóżeczko bez szczebli - cóż, będzie wyłazić z łóżka, będzie wyłazić z pokoju (już bez trudu sięga do klamki) - drżyjcie więc rodzice, bo nie znacie dnia ani godziny :)) Pocieszam się tylko tym, że Jula jest wygodnisią - nie lubi spać w łóżku, w którym ktoś jej przeszkadza. Kiedy próbowałam ją wziąć do łóżka, gdy kaszlała (miałam nadzieję, ze się uspokoi i zaśnie) wierciła się, kręciła, rozpychała, by na koniec poprosić "odłóż mnie do łózecka mamusiu, ja chcem tam spać". Rano, gdy próbujemy dospać przynosząc ją do naszego łóżka, też uskutecznia działania zaczepne pt "zlób mi kaszkęęęę tatusiuu/mamusiuuu", a gdy jedno z nas się podda i wyczołga do kuchni, wygodnie układa się na jego miejscu. Liczę na to, że w nocy też będzie wolała spać u siebie :)

Aga sprowokowała mnie do wywnętrzenia się jakie seriale oglądam w telewizorni. Cóż, nie zachwycę żadną mega listą ale przyznam się, że aktualnie wciągnął mnie jeden - co środę oglądam na Jedynce ekranizację powieści Kena Folleta "Filary ziemi". Wciągnęło mnie i poluję w bibliotece na książkę. Klimaty średniowiecza, polowań na czarownice, walki o władzę i w tym wszystkim budowa monumentalnej katedry. Miodzio.

Poza tym - obejrzałam jeden sezon Przepisu na życie i Rodzinki.pl, a w ciąży jako wielki wieloryb bez szansy na pomoc z Greenpeace - ze cztery sezony Dr.House. Chyba wolę poskakać po kanałach, zatrzymać się na Kuchnia.tv, TVN Style, Domo, na Discovery Travel... ale tylko wtedy, gdy nie mam co czytać :))

Jeśli macie chęć - napiszcie u siebie, co oglądacie - chętnie poczytam.

Aga wiem że w zabawie nie o to chodzi, ale nie lubię nikogo "klepać" na siłę :)))

Z najnowszych dialogów z Julindą:

Zasapana Matka (JA) wytaszczająca dziecko z wanny - Juluś ale Ty już jesteś ciężka, tylko Tatuś jest jeszcze taki silny że może Cię podnieść wysoko.

Jula: Tatuś jest silny i wysoki i pasuje do lampy!

:D Miłego dnia!

Decyzja

2012-01-24T10:49:00.003+01:00

spontaniczna, podjęta pod wpływem chwili. Ważna i trudna.

Wszystko właściwie już ustalone. A ja...

Za każdym razem kiedy Jula budzi się z kaszlem czuję ból. Jakby ktoś mnie wykręcał, niczym mokrą ścierkę. Wstaję, przytulam, szykuję picie, wieszam mokre ręczniki na oparciu łóżeczka, podaję leki i... kładę się wściekła, że nie mogę jej bardziej pomóc. Że znowu się męczy, że była w przedszkolu tylko 3 dni i znowu jest chora. Że nie mogę z nią zostać...

Wczoraj na wszelki wypadek pojechaliśmy na dyżur całodobowy do przychodni. Młoda, przesympatyczna pani doktor osłuchała Julę, bardzo uważnie wysłuchała mnie, wypisała listę specyfików, których mamy używać (bez antybiotyku) i uspokoiła, że to tylko przeziębienie.Tylko i aż. To tylko katar, który kiedy Julia się kładzie, podrażnia gardło i wywołuje kaszel. Ale "do przedszkola dziecko się nie nadaje".

Tym razem z Julą siedzi Teściowa. Staramy się wszyscy wymieniać, żeby nie zawalać pracy. Ale i tak wciąż słyszę, że: "Pani to ciągle nie ma". Szef kiedy go informuję, że muszę zostać z Małą w domu tylko teatralnie wzdycha. Dobija mnie to. Nie jestem dobrym pracownikiem ani dobrą mamą...

Wczoraj zadzwoniłam do przedszkola. Poinformowałam, że Jula nie będzie przychodzić przez cały luty. Moja Mama jest przeszczęśliwa - Julia jedzie na "ferie" do dziadków i pradziadków. Żeby nabrać odporności, zmienić klimat, odpocząć od ciągłych infekcji, nabrać sił. Wszystko dla jej dobra. Tylko czy zrozumie, że nie mogę z nią pojechać? Że nie będę mogła przyjeżdżać co weekend? Że... nie oddałam jej babci na zawsze?? Że ją kocham?

Cholernie trudny dzień. Te moje 33 urodziny :(

Podsłuchane :)

2012-01-22T19:48:00.003+01:00

Mężon: Kiedyś urośniesz i będziesz dużą dziewczynką.

Jula potakuje z przekonaniem: Taką jak Tatuś!!!

Ech co za noc...

2012-01-21T09:32:00.011+01:00

Pogoda nadal zimowo - obrzydliwa. Taka pogoda na... grzańca :)

Wróciłam wczoraj do domu zasmarkana i niepewna co do swego mienia (posiałam w pracy komórki) obejrzałam Władcę pierścieni (pięć tysięcy dziesiąty raz ;)) i usnęłam. Gdzieś tam słyszałam momentami, ze piętro niżej jest imprezka, ale wydawała się być kulturalna.

O trzeciej imprezka przestała być kulturalna. Obudziło mnie głośne, chóralne wycie: "póóóójdęęęęęęęęęęęę booooosoooo!!!!!!!!! (powtórzyć wielokrotnie). Sąsiedzi ogólnie są spokojni, takie imprezki nie zdarzają się im często, więc przykryłam głowę kołdrą usiłując im wybaczyć i zasnąć. Niestety, mieli nieograniczony repertuar. I jak można się było spodziewać - między głosy biesiadników wbił się jeszcze jeden - dość cienki głosik - Mamuuusiooooooooooo!! Giiillllllllllllllllllllll!!!

Poszłam, wytarłam nos, utuliłam i wróciłam do łóżka.... (powtórzyć wielokrotnie) i tak już do rana.Imprezka szczęśliwie skończyła się koło 4-tej, o piątej Mężon wstał do pracy... Jestem więc lekko wczorajsza.

Mam nadzieję, że kiedyś się wyśpię :)

Chwila z życia

2012-01-20T13:08:00.002+01:00

Jula mości się w naszym łóżku w którąś z zaspanych rozleniwionych niedziel.
Właśnie przybyła, taka rozkosznie zaspana, ale już pełna wigoru (zupełnie inaczej niż my ;))
Rozpycha się i wierci.

W końcu mruczy:

Jak duzo tych lodziców!!

Wiercą...

2012-01-19T14:32:00.004+01:00

Bo pod moim biurkiem, piętro niżej, robią remoncik - nowe biura dla nowych ludzi. Firma się rozrasta a mi już od tego głooowa pęęęka....

Wróciłam do pracy. Zza biurka śnieg jest w miarę odległy, niestety kiedy wychodzimy z Julą rano (tzn w nocy) z domu, jest jak najbardziej rzeczywisty. Młoda się w sumie nim cieszy - zostawia ślady wszędzie tam, gdzie ich jeszcze nie ma (na szczęście w nocy przybyła warstewka przykrywająca wydeptane ścieżki i nie musiałam brnąć za nią za daleko ;))

Niestety pobyt w domu nie wpłynął na Julę za dobrze. Odzwyczaiła się od hałasu, zaczepiających dzieci, poleceń i spania w chaosie ;) Wczoraj popłakiwała tęskniąc za mną :/ Jeszcze jakiś chłopiec bardzo ją sobie upodobał i ciągle zaczepiał... ciężka sprawa. Dziś oznajmiła, że zostaje w korytarzu, nie idzie do sali, potem poszła, ale z rykiem rzuciła się na mnie kiedy chciałam wyjść :/ Liczę na to, że jej przejdzie.

Wczoraj przyszłam po Młodą wcześniej niż zwykle. "Rudaciocia" napadła na mnie z pytaniem - Czy Julia SPAŁA w domu?? (ależ wcale! trzymałam ją na siłę z otwartymi oczami póki nie wróciła do przedszkola grrr) - Tak spała, kładłam ją w dzień w okolicach 12:00 i spała 2-3 godziny. Ogólnie staram się nie burzyć przedszkolnego rytmu dnia. - Bo dzisiaj wcale nie spała! (a podobno w TYM przedszkolu dzieci śpią jeśli CHCĄ, a nie po to, żeby "Rudaciocia" mogła sobie odpocząć od ich ryków) Owszem, w domu Jula od czasu do czasu ma dni, kiedy śpi rano do 7:30 (ach jakie piękne te dni ;)) a potem nie chce się jej spać do wieczora, ale zdarzają się one sporadycznie. Myślę, że w domu jest po prostu ciszej przy tym zasypianiu...

Ciekawa jestem co zastanę dzisiaj. Oficjalnie w przedszkolu jest zakaz przyprowadzania chorych dzieci. Ale czym jest choroba? Ja zabieram Julę, kiedy tylko zaczyna mocniej kaszleć, a we środę przywitała nas w progu przedszkola dziewuszka o wdzięcznym kaszelku gruźlika. Na sali jeszcze kilkoro z gilami po paszki... Cóż, może przyjęłam złą technikę?? Może te ciągłe absencje to MOJA wina, bo ten katarko-kaszelek SAM by sobie przeszedł bez ingerencji lekarza?? Jakoś mam do tego małe przekonanie...

A i jeszcze coś. Starzeję się (nie wypominając, że za dni pięć wejdę w wiek chrystusowy, ale to się chyba tyczy tylko facetów co??). Odbierając Julę, natknęłam się na Mamę Kacperka/Jasia/Krzysia (chłopca w każdym razie). Brązowo-rude loki za ramiona, profesjonalny makijaż, futrzana kurteczka do pępka, minispódniczka i kozaczki na szpilkach. Dodatkowo opar jakiejś eau de businesswoman. Piękna... A przy niej ja, wyglądająca jak "idź stąd"- trzewiki, dżinsy, grzywka od ekierki (made by Pani Wandzia z popeerelowskiego zakładu fryzjerskiego), i płaszczyk modny w zeszłym stuleciu :/ Westchnąć i wyjść. I pomarzyć o lokach....

Sen zimowy.

2012-01-17T12:22:00.000+01:00

To moje marzenie od dobrych paru lat.

Póki jeszcze nie pada śnieg - póty funkcjonuję.

Później śnieg oblepia mnie jak biała wata i do wiosny jestem "inna". Znudzona, zmęczona, zaspana, złośliwa... zimowa po prostu.

Jedyne antidotum - książka, kawa i coś słodkiego. W domu jeszcze namiastka spokoju... Od czwartku będę przysypiać za biurkiem...

I jeszcze Mama tak daleko :/.

Byle do wiosny.

Uprzejmie donoszę iż...

2012-01-14T12:47:00.000+01:00

żyjemy.

Choróbsko przeniosło się na mnie, robiąc mi w gardle pustynię Sonora porośniętą kaktusami tak skutecznie, że właściwie to się nie żywię. Wyłącznie nawadniam. (moje marzenie o zrzuceniu świątecznego nadbagażu spełnia się w zawrotnym, choć bolesnym tempie. - zapamiętać - uważać o co się prosi!!!) W skrócie -angina z przyległościami.

Dobrze, że była Mamunia, bo przez pierwsze dni ledwo łaziłam i niewiele mogłam. Niestety dzisiaj zarządziła odwrót (:((((((((((((((((((((((((((((((((((((), więc do 18 będę się męczyć na zwolnieniu sama.

Julinda w niezłej formie. Śniegu nam nasypało (I PO JAKĄ CHOLERĘ??) więc domaga się wypuszczenia z domu. Może Mężon zafunduje jej polarny spacerek, ja wolę zostać w igloo.

Do napisania! :)

Losołek się gotuje

2012-01-08T13:23:00.000+01:00

i babcia już się pakuje...

A moje dziecko? W dzień tornado, wulkan pomysłów, energii i ogólnie - okaz zdrowia. W nocy - kaszel, zapchany nos, maruda, jojczara, stęka, kwęka, wybudza się, rzuca po łóżku. No obłożnie chora. Aż się dzisiaj przeniosłam do jej pokoju, bo już mi nogi do d... wchodziły od ciągłego łażenia, przytulania, przykrywania, pocieszania, uspokajania. W moje wory pod oczami wlazło by dzisiaj ze 3 kilo węgla... lub co kto tam woli.

Po 3 roku życia można zrobić testy alergiczne - przynajmniej będziemy wiedzieć NA CO jest uczulona, bo póki co to wojna z wiatrakami.

Dzięki Ci Boże za idealną Matkę Moją Jedyną, która tylko ciężko westchnęła jak jej zdałam relację i zaczęła szukać pociągu w Internecie.

Cóżż... byle do maja..

Chyba się pochlastam...

2012-01-07T09:00:00.002+01:00

Jula znowu kaszle. A wczoraj i w nocy miała gorączkę. W przedszkolu była ... tydzień.

Masakra :(

I od nowa...

2012-01-03T12:15:00.004+01:00

Przez świąteczno-sylwestrowo-noworoczny stretching żołądka (doskonałe określenie by moja bratowa ;)) non stop chodzę teraz głodna :/ Głodna = zła. Ale muszę koniecznie powstrzymać to rozciąganie, bo nie wygląda to najlepiej :/

Cóż, najpierw się żarło bez opamiętania, to teraz trzeba pościć :/ Tylko czemu zawsze ta mądrość przychodzi PO FAKCIE? (Jessu jakie to wszystko smaczne było ;))))

Dla poprawienia sobie nastroju wkręciłam się w przeszukiwanie netu. Szukam inspiracji.

Bo nie tylko sobie przyjrzałam się krytycznie (tak jakoś mnie naszło, może to jakiś PMS albo co?) - mieszkaniu również. I należy szybko zdecydować co zrobić, żeby przestało ono przypominać składzik lub tymczasową przechowalnię Wszelkiej tymczasowości mówimy w tym roku "NIE" :).

Roboty jest dużo - na pierwszy ogień pójdzie kuchnia i pokój Juli. Młoda rośnie, a przestrzeń wokół niej się zagraca. Kiedy widzę, że woli bawić się w salonie, bo "różowe heloł kitty spod choinki" zajmuje teraz pół jej pokoju to robi mi się "coś" :/ Dlaczego nikt nawet nie pomyślał czy TO się u nas zmieści zanim obdarował TYM Julę?? (pomysł Teściowej i siostry Mężona).

Póki co totalny chaos. Ale zapanuję nad nim!!............................................ kiedyś?

Podsumowując -

2011-12-30T12:26:00.003+01:00

- to nie był łatwy rok.

Szczególnie na początku - kiedy próbowaliśmy przekonać Julę do przedszkola i na końcu, kiedy wpadliśmy w wir załatwiania kredytu na mieszkanie. Ale udało się. Mamy własne (no dobra, banku) 4 ściany, nikt nie będzie się na nas darł jak zrobimy w nich dziurę, żeby powiesić obrazek ;)

Jula przyzwyczaiła się do przedszkola, chodzi tam chętnie, lubi "ciocie". Owszem, dużo czasu spędziłyśmy na przeganianiu złośliwych bakcyli, ale mam nadzieję, że z biegiem czasu będzie lepiej.

W Firmie jest OK. Nie samym chlebem żyje człowiek. Póki lubię to, co robię, póki ludzie z którymi pracuję śmieją się ze mną, pomagają bezinteresownie, póki nie ma wyścigu szczurów, szklanych sufitów, mobbingu i klik, które szemrzą po kątach i obrabiają d... jest dobrze. Rozczarowanie finansowe było - bo do dobrego człowiek bardzo szybko się przyzwyczaja. Na szczęście moja Firma ma więcej plusów niż tylko duże premie :))) A prawdopodobnie niedługo zacznę w tym samym miejscu współpracować jeszcze z Braciszkiem i kolegą z poprzedniej pracy - więc jest się czym cieszyć.

Z Mężonem też chyba wychodzimy na prostą. Czara wzajemnych animozji w końcu się przelała, wylała i ściekła do kanalizacji. Oby na stałe. Staramy się teraz - jak kiedyś - wyjaśniać wszystko na bieżąco. A od kiedy z barków spadła nam kwestia mieszkania, mamy sporo więcej czasu na... inne tematy ;)

Jutro będziemy świętować Nowy Rok z Braciszkami. Jula natomiast pobaluje z Babcią. Imprezka zapowiada się więc fajnie, już nie mogę się doczekać :).

Czego wam i sobie życzę? Żeby przyszły rok nie był gorszy. Żeby przyniósł nowe radości i nowe nadzieje. Niech będzie zdrowy i bezpieczny. Bawcie się dobrze w sylwestrowy wieczór, choćby miały to być tylko wspólne chwile na "białej sali". Cieszmy się z małych rzeczy. Nosy w górę!! Będzie lepiej!!

W moim magicznym domu...

2011-12-29T14:01:00.000+01:00

Mężon wierzy w czary domowe. I dobrze mu z tym. Wcale nie zamierza kwestionować ich istnienia.

Bo kiedy obiad robi się SAM,a potem grzecznie ląduje w lodówce, wystarczy go tylko podgrzać dnia następnego - to po co się zastanawiać JAK TO MOŻLIWE??

I garnki ZAWSZE chowają się SAME do szafki. Po zmywaniu wystarczy je ustawić w malowniczą górę na kuchence. A potem znikają. I worki na śmieci SAME się ładują do kosza, jak tylko jest pusty. Nikt przecież nie wie gdzie leżą, a w koszu zawsze się pojawiają na czas...

Albo taka kostka w toalecie. NIGDY się nie kończy. To na pewno czary!! I papier toaletowy jeśli go się położy wystarczająco blisko wieszaka - NA PEWNO w końcu SAM się powiesi.A pralka SAMA segreguje i wciąga brudne rzeczy, pierze je, później wyrzuca, a one SAME się wieszają. A gdy już są suche - składają w kosteczkę i chowają do szafek.

Julia ma natomiast czarodziejską komodę na ubrania i półkę na książki, na których wszystko SAMO się układa. Nawet nie trzeba myśleć o tym, że trzeba tam sprzątać. Jakie to wygodne, prawda?

Takie właśnie wg Mężona jest moje czarodziejskie mieszkanie, gdzie większość rzeczy robi się po prostu SAMA. Tylko czemu ja do jasnej cholery mam całkiem inne wrażenie?

Takie małe upierdliwości potrafią wyprowadzić mnie z równowagi dosyć sakramencko...

Wrażenie przekazałam Mężonowi wieczorem, po "czarowaniu". Kiedy zza monitora zapytał, czym się niby tak zmęczyłam, że nie mam ZNOWU ochoty na ...

Dosyć dobitnie mu to przekazałam.

Obraził się.

A rano wstał razem ze mną (nie chodzi teraz do pracy, bo pilnuje naszego małego Kaszlaka :) i starał się mnie udobruchać. Nawet mu się to nieźle udało i być może nie tylko ja będę musiała od teraz "czarować". :)

Poświąteczne podsumowanie by ME

2011-12-28T12:17:00.003+01:00

No świąt wszech-czasów to w tym roku nie było. Mam wrażenie, że rodzinka mojego Mężona spłyciła je tak totalnie, że aż boli. :/ Ale i tak się przejadłam ;)

U mnie w domu jest inaczej - obowiązkowe sianko POD obrusem (a nie na talerzyku, na stole żeby czasem nie zaśmiecić podłogi), obowiązkowe fury świątecznego papieru na prezentach (ja wiem, że to może nieekologiczne, ale zaglądanie "pokaż kotku, co masz w środku" sprawia dzieciom TYLE radości) (a tu - od razu było widać że pod choinką stoi heloł kitty (:/) kuchnia różowa niczym jakiś wielki, plastikowy kataklizm...). I na przystawkę jest śledzik (a nie kluski z makiem (kto po czymś takim zjadłby coś jeszcze???)), potem czerwony barszczyk z uszkami, potem karp, pierogi, sałatki... i gdzieś pod koniec kutia albo kluski z makiem - wszystkiego po troszkę - długo, długo w noc, (a nie wszystko na hurra, galopem, już, teraz, natychmiast - karp i łosoś... i potem zaraz po białym barszczu wszyscy stękali, że już nic nie mogą, więc nawet nie było sensu wnosić czegokolwiek, a w planie była jeszcze zupa grzybowa) (po co tyle zup? - tego nigdy nie zrozumiem, ale taka tradycja więc trzeba szanować, mimo, że rozsądek mówi co innego). U nas kolacja odbywa się przy wtórze kolęd z odtwarzacza wprawdzie, ale zawsze, (a nie meczu), gadamy, śmiejemy się, otwieramy prezenty, aż w końcu koło północy przychodzi kolej na pączki z ukrytymi przez Babcię orzechami laskowymi w środku - (kto znalazł, ma mieć szczęście przez cały kolejny rok :) Jest, spokojnie, rodzinnie, ciepło... Przygaszone światła, kolorowe światełka na choince, świeczki palące się na stroiku... Całkiem inaczej...

Tak, jestem jak zwykle rozczarowana. W Wigilię pożegnaliśmy się koło 21, Jula z ledwością doczekała domu z otwartymi oczętami. Wyspaliśmy się, śniadanko zjedliśmy jeszcze u siebie i - powtórka z rozrywki, obiad u Teściów, wędrówka do kościoła, żeby pokazać Młodej szopkę (niestety był zamknięty - jak nigdy, może dlatego że przy szopce stała żywa koza?) co skończyło się spacerem po parku. Śnieg na Boże Narodzenie stopniał, więc było szaro-buro i ponuro.

Troszkę mnie zdenerwował chrześniak Mężona - 9-latek, który wszystkim wchodzi na głowy. On właściwie niczego nie je normalnie, tylko robiąc miny typu: "jakie to obrzydliwe, dlaczego każecie mi to jeść???" Nie wspominając już o jego zachciankach typu: chcę pograć na komputerze (mamusia się ubiera i wiezie go do nas), trzeba mi ściągnąć na mp4 takie i takie piosenki, poszukać gier i wszyscy jesteście beznadziejni.

Całkowicie zresztą odwrotnie niż Jula - która podtykała otwarty dziób pod każdą nowość jakiej daliśmy jej spróbować, cieszyła się zabawkami, przytulała do wszystkich i miała tylko jeden napad złości kiedy chcieliśmy ją położyć spać ;)) Ogólnie - jej się podobało, więc nie jest tak źle.

Dobrze, że jest już PO. Za rok prawdziwa Wigilia :)))

Poświąteczne rozleniwienie by Jim Davis

2011-12-28T11:17:00.001+01:00

I już PO.

2011-12-27T15:47:00.000+01:00

Nawet przeżyłam, choć ciężko było.

A w pracy niestety finansowe rozczarowanie... Cóż. Bywa.

Jestem ciut jeszcze ociężała po tym obżarstwie więc excuze mła, jeszcze ten jeden dzień ;)

Obiecuję się zmobilizować - od jutra ;)

A Julinda wciąż kaszle....

Tadaammm

2011-12-23T14:31:00.004+01:00

Bo to już jutro!

Wam życzę spokoju, cudownej atmosfery, wszelkiego smacznego i wszystkiego świątecznego. Bawcie się dobrze, odpocznijcie od codzienności, nie przejedzcie się tak jak ja zamierzam ;)

Sobie życzę - byle do wtorku. :)

PS
Uwielbiam tą piosenkę i te ich "natchnione twarze" :D

Prawie na finiszu...

2011-12-22T13:16:00.005+01:00

niestety praca w kuchni też ma swój koniec. Wymyśliłam tony ciastek, mając nadzieję, że zajmę się tym, zakręcę i nie będę musiała myśleć. Niestety na dziś zostało mi tylko umaczanie w polewie kokosanek i przełożenie Warszawianek kremem. A krem "karpatka" ma kupić Mężon jak będzie wracał z pracy.

Jula śpi. Wchodziłam do niej kilka razy, bo mimo klejących się powiek, nie mogła się ułożyć w łóżeczku. Pić, pogłaskać, psitulić... W końcu prosi - źdejm mi tą baletnicę. ??Baletnicę?? Jaką baletnicę Córciu? - Tom mojom - pokazuje na siebie. Cóż, moje dziecko nie jest fanką sukienek, nawet tych mięciutkich i superwygodnych ;)

Za oknem śnieg. Moje piękne białe pola, mój widok, z mojego okna. Powinnam się cieszyć - w końcu pierwsze święta "na swoim"... Ale nie mogę. Cholernie się starałam, wyszukałam w internecie zestaw świątecznych piosenek, wysprzątałam i wystroiłam świątecznie mieszkanie, kupiłam prezenty, zrobiłam śledzie, upiekłam ciastka... wszystko by było jak TAM.

Ale to Oni są TAM, a my tu. I usiądą przy stole we czwórkę, bo Braciszek z Połówką też jadą w tym roku do rodziców Połówki. I Babcia jęknie - a co to za święta bez dzieci... I Mama jest przygnębiona kiedy rozmawiamy przez telefon... I bez sensu to wszystko :(.

Nie cierpię spędzać świąt daleko od Rodziców i Dziadków, ale taką podjęliśmy z Mężonem - sprawiedliwą decyzję. Rok tu, rok tam. I co dwa lata jest wielka radość i co dwa lata wielki smutek. No ale nie rozdwoję się no!! Braciszkom też się pomysł spodobał. Wybrali te same lata, żebyśmy spotykali się wszyscy. Co nie zmienia faktu, że co drugi rok tęsknimy :( Już nawet nie chodzi o nadęte święta u Teściów - do wszystkiego można się przyzwyczaić jeśli jest to niemożliwe do uniknięcia. Ale ja po prostu nie cierpię świąt bez Moich i to się nie zmieni. Jest mi źle. Koniec i kropka.

Dobrze, że to krótko w tym roku. Taki "długi weekend". A widziałyście kalendarz na przyszły rok? Wigilia wypada w poniedziałek!!! Wielkanoc też spędzamy u Mamy, więc byle do wiosny!!

I tą nadzieją się z Wami na dziś żegnam ;) Skrobnę coś jeszcze z placu boju jutro .

Przedświątecznie

2011-12-22T09:05:00.000+01:00

Jakieś 2/3 roboty za mną. Zamieniłam rogaliki z orzechami na rogaliki z piwem, bo za dużo orzechów w tym moim menu się znalazło :)

Jula dzielnie pomagała, układała ciasteczka na blasze, wycinała, posypywała cukrem pudrem - ogólnie miałyśmy dziką radochę :)) ( a potem trzeba było sprzątać kuchnię do późnych godzin nocnych, ale co tam :)) Ciastka ogólnie się udały - jeden z przepisów był jakiś lipny, bo nakazywał wykładanie ciastek łyżką, a ciasto było tak gęste, że nadawało się do wałkowania :)) Ale i z tym sobie poradziłam.

Boję się tylko rolady, biszkopty mają to do siebie, że czasem pękają jak próbuje się je rolować... Ale zobaczymy - jutro.

Moje drogie dziecko tak mnie podsumowało o poranku:

- Zalóz coś na siebie psecies nie będzies tak chodzić!! - następnie wygoniła mnie z wyrka (przysięgam, że śpię w przyzwoitej koszuli :))).

Cóż - pora do kuchni - miłego dnia!

Domowo...

2011-12-21T09:20:00.002+01:00

Chorujemy dalej. Znaczy Jula. A ja siedzę na zwolnieniu :/ Ominęły nas Jasełka i firmowa wigilia.

Za to mamy mnóstwo czasu na pieczenie ciastek. Wczoraj machnęłyśmy kokosanki, trzeba je jeszcze tylko oblać czekoladą. Dzisiaj będziemy piec kruche Warszawianki, które posmaruję kremem w piątek. A w tzw "międzyczasie" rogaliki orzechowe, czekoladowe "Brązowe" ciasteczka, kruche z czekoladowymi kropelkami i kruche z czekoladowym kremem... I jeszcze "Orzechowiec" i Roladę z wiśniówką :)))

Komu leci ślinka?

A i jeszcze... Przyznaję się bez bicia - kocham piec ciastka, ciasteczka i wszelkie inne słodkości ;) a święta to cudowny czas kiedy mogę sobie "pofolgować" w tym moim "hobby" :D

Plan wykonany... :)

2011-12-17T19:57:00.001+01:00

Najpierw pierniki - całe sterty. Powiem Wam, ze skórka z jabłka wrzucona do puszki z bazaltowymi piernikami czyni prawdziwe cuda - miękną!!! Jula była bardzo pomocna, tak pomocna, że cały uniform jaki miała na sobie przy "pracach plastycznych" wylądował w pralce :))

A potem - choinka:

Trzeba się było nadreptać, żeby znaleźć odpowiednie miejsce dla świecidełek...

Gałązki uparcie zrzucały ozdoby - złośliwe jakieś....

Ale w końcu się udało - piękna prawda??? :)

A jak tam u was? Też już świątecznie?

Plan.

2011-12-17T08:13:00.000+01:00

Julinda nie przejawia żadnych objawów chorobowych. Czego się w sumie spodziewałam, ale poczekajmy jeszcze...

Z dekorowania ciastek nic nie wyszło. Kilka telefonów z powodu męczącej pomyłki bankowej (wciąż jeszcze nie przelano środków Pani Sprzedającej za nasze mieszkanie) zupełnie wybiło mnie z równowagi. Mężon wrócił z pracy, obiad, chwila dyskusji, załagodzenie złego humoru Julii i już był czas na kąpiel.

Tak więc dziś -
zakupy
malowanie pierników
ubieranie choinki

(+ pranie sprzątanie i obiad oczywiście ;)

I to by było na tyle jeśli chodzi o zdrowie...

2011-12-16T09:16:00.004+01:00

Wczoraj telefon - "akuku Kasia" - i w gardle urosła mi kłująca gula... "Bo wie Pani, Julcia to chyba jest chora - jest taka cieplutka, marudna, ciągle tylko by się przytulała i... przed chwilą zasnęła.

No to posprzątałam swoje zabawki na biurku, dokończyłam świąteczną wysyłkę i poczłapałam po Julę. Wcale nie myśląc o własnej głowie pękającej z powodu zapchanych zatok...

Wieczorem Młoda nie wykazywała żadnych objawów chorobowych, zaczęłam nawet podejrzewać Panie przedszkolanki o sabotaż... Ale w nocy się zaczęło. Kaszel, gorączka ...

Dzisiaj - wygrałam w audiotele przychodniowym wizytę u Pani doktor na 10:40. Ciekawe co wymyśli.

Sama od wczoraj popijam Thera coś tam. Oby pomogło.

To tyle na tą chwilę ;)

Deko później.

Pani doktorzyca była tym razem bardzo miła - ach te święta - nawet w przychodni mówią po ludzku ;) Póki co nie ma tragedii. Julinda jest zwyczajnie przeziębiona - stąd rozdrażnienie. Ma dużo pić, siedzieć w ciepełku i psikać gardło Tantum V. Mamy też syropek na kaszel i syropek z witaminą C. Moja nowiutka karta debetowa z banku, który będzie nas doił przez najbliższe 30 lat tylko westchnęła w aptece... Gdyby bakcyl powodujący przeziębienie bardziej się rozpanoszył - mamy się pokazać w poniedziałek. Oby nie - we wtorek są JASEŁKA!!! Nie chcemy tego przegapić!!! ;)

Teraz więc siedzę sobie z kawką i czekoladą z różowym pieprzem od Mężona i odpoczywam, czekając aż me dziecię się wyśpi. Później będziemy dekorować pierniczki.

A właśnie - co zrobić z piernikami, które po 3 tygodniach powinny zmięknąć w puszce, a pomimo leżakowania od dwóch tygodni, wciąż przypominają granitową rzeźbę w kształcie piernika??? Ratunku???

Z pewną dozą nieśmiałości...

2011-12-12T15:43:00.003+01:00

Jula i święty Majk

...moje dziecko odebrało po raz pierwszy samodzielnie swój prezent od Świętego Mikołaja... A 20 grudnia wystąpi w Jasełkach!

Nie mam w swoim albumie takich zdjęć. Nie chodziłam do żłobka ani do przedszkola, "załapałam się" dopiero na zerówkę - i koszmarnie przez ten rok wynudziłam, bo Mamunia nauczyła mnie czytać i pisać już wcześniej.

Byłam tzw. "zdechlakiem" i to, ze Mama była ze mną w domu zaoszczędziło mi sporo wizyt w przychodni. (oczywiście odbiłam sobie to później, chorując w szkole ;)

Jula cudownie się rozwija. Czasem daje popalić stawiając na swoim w najdziwniejszych momentach (łaaaa nie wejdzie na krawężnik, nie pójdzie, nie chce łaaaaa!!!!!) ale poza tym jest przekochana. Gada jak nakręcona - ostatnio jest Konduktolem z ginopociągu :)) Taka bajka jest - na minimini - z dinozaurami ;)

Poza tym - ogólnie kocha wszelkie pociągi, ciągle gdzieś coś przewozi wagonikami z klocków... Ale ukochaną zabawką jest... zestaw materiałowych chustek. Potrafi je rozkładać po domu godzinami, przykrywać pluszaki, urządzać na nich pikniki, chować pod nimi siebie i nas :))

A my - również 6 grudnia zrobiliśmy sobie prezent - podpisaliśmy u notariusza akt własności naszego mieszkanka. I teraz jak żółwie - w ciasnym ale własnym - planujemy remonty, meblowanie, zmiany, zmiany i kolejne zmiany. I dobrze mi z tym. Tak naprawdę dobrze. Jakaś część przygniatającego mnie ciężaru niepewności rozsypała się w proch. Fakt - doszły nowe zmartwienia pt. czy będziemy mieli czym karmić bank przez te 30 lat - ale staram się spychać strachy w najodleglejszy możliwie kąt... Obyśmy byli zdrowi to jakoś sobie poradzimy ze wszystkim :)

I jeszcze - Święta nadciągają wielkimi krokami. W tym roku z Teściami... Dobrze, że są takie krótkie :))

dla wszystkich zainteresowanych

2011-12-08T15:29:00.000+01:00

tak tak tak, udało się.

ale naprawdę nie mam głowy teraz o tym pisać. Jak znajdę głowę to będę.

Myślę o was!!

Totalny bezczas

2011-11-22T14:49:00.000+01:00

Jaki dziś dzień???

praca dom dom praca

kredyt dostaliśmy!!!! Na początku grudnia miecz Damoklesa zawiśnie tuż tuż nad naszymi głowami.
Więc do roboty robaczkiii... W imię wydłużania wieku emerytalnego... Aż mnie skręca z radości że dostanę 505 zł zamiast 495 ;))

Jula wygląda na zdrową. Dzielnie codziennie drepcze do placówki OW :/
Ja się zdrowa bynajmniej nie czuję, ale całkiem nieźle zdrową udaję. Mężon podobnie.

Teściowa mnie wczoraj.... uchh lepiej nie będę o tym pisać.

I się kręci.

...

2011-11-14T15:43:00.000+01:00

- uuuchh jakie ma Pani brzydkie migdały!!
- dziękuję Pani doktor ;)

- cóż, mówię co widzę :)

- no domyślam się.
- i mam dla Pani złą wiadomość - Pani dziecko te migdały po Pani odziedziczyło.

- no cóż gdybym wiedziała jak - zmieniłabym coś w procesie produkcji ;)
- ta, też bym chciała wiedzieć JAK ;)

dyżur w przychodni. 11 listopada. BARDZO fajna lekarka.

Dostałyśmy z Julą Augmentin - ona w zawiesinie, ja w tabletach - dawka końska.

Do niej przyjechała moja mama, ja od dziś z powrotem w firmie.
Cóż, życie...

Zmiany, zmiany, galopujące zmiany...

2011-10-31T11:29:00.001+01:00

Nie lubię. Bo żołądek mi skacze, bo łeb pęka, bo trzeba wywracać wszystko na lewą stronę i układać całkiem inaczej niż było...

Kiedyś kochałam tą nieprzewidywalność, brak stabilizacji, przemijalność... Odkąd jest Jula - tak jakoś wszystko mniej. Kocham :/ (Za to JĄ coraz bardziej ;))

Podpisaliśmy w piątek umowę przedwstępną. Teraz czekamy na papierzyska do wypełnienia od naszego doradcy, a potem ziuuuuu - kredyt, notariusz, przemeldowywanie, przepisywanie prze... wszystko inne.

A ja się chyba się starzeję się :/ Bo już bym chciała żeby było PO.

Za to w sobotę poszłyśmy z Julindą na spacer obejrzeć przyległe włości. Żeby się utwierdzić w przekonaniu, że TAK, WŁAŚNIE TU chcemy zostać... I wróciłyśmy ubłocone po pachy. I szczęśliwe.

Bo około 200 metrów od naszego bloku jest TAK:

I niech mnie ktoś przekona że to nie jest FAJNE :)))

Nerwowo ciut.

2011-10-27T15:14:00.000+02:00

Jutro się dowiem wszystkiego - wóz albo przewóz. Przewóz - na inne wynajmowane, albo wozić się będziemy przez hu hu... z kredytem na plecach.

Masakra.

Czy nie mogła ta kobieta dać nam trochę czasu na podjęcie kroków żeby kupić to cholerne M? Nie wiem co ona sobie myślała - że z malutkim dzieckiem w wynajmowanym mieszkaniu to się śpi na pieniądzach? Po prostu musieliśmy podjąć decyzję: "Kupujecie państwo, albo ja to mieszkanie w ciągu miesiąca sprzedam " (czytaj - albo się wynoście).

Cóż. Nikt nie mówił że będzie lekko.

Czy ktoś może potrzymać za nas jakieś kciuki????

HEEELP!

drobne nieporozumienie

2011-10-21T09:53:00.000+02:00

ŻÓŁTY DOMEK:

Cholera mnie bierze

2011-10-20T14:33:00.000+02:00

Bo "żółty domek" ma być nasz!!

Skoro tak dobrze się czujemy tu gdzie jesteśmy, to po co to zmieniać?

Lawina ruszyła - jeszcze tylko kilka oddechów i przywalą mnie raty monstrualnego kredytu. :/

I co potem?

Żołądek jak zwykle w okolicy gardła.

Czemu w tym "cudownym" kraju trzeba aż tyle zapłacić za kawałek swojego miejsca na ziemi???

A poza tym deszcz leje.

Domek

2011-10-18T11:46:00.000+02:00

Jula przychodzi do mnie z marsem na czole. Widzę, że intensywnie nad czymś się zastanawia.

- Naś domek jest żiólty. - Zaczyna.

- Tak kochanie, nasz blok jest żółty.

- A jaki jest domek Zośi?

- hm (staram się odwrócić kota ogonem) - a może jutro w przedszkolu ją o to zapytasz?

- Dobzie. - i poszła do swoich zajęć.

Chyba zaczynamy wchodzić na etap przyjaźni, bo Zosia pojawia się w naszych rozmowach coraz częściej ;)

Wyspa Dzieci

2011-10-13T12:15:00.001+02:00

Z Cyklu "Wieczorne kołysanki dla najmłodszych"

Wieczorem usypiamy się bardzo tradycyjnie - Jula wybiera dwie książeczki, które czytamy bądź opowiadamy sobie co jest na obrazku, następnie Młoda gasi lampkę i zaczyna się ...Zaśpiewaj mi Mamo o...

Początkowo były to znane jej kołysanki - o Wojtusiu i iskierce z popielnika, O królu, paziu i królewnie, O kotkach, O gwiazdce z nieba.

Ale już jakiś czas temu zaczęła mnie męczyć - zaśpiewaj mi o "pac pac" ??? Ki czort?? Próbowałam się dowiedzieć kto i kiedy śpiewał jej taką piosenkę, żeby wreszcie spełnić żądanie córki, ale - bez skutku. Wpadłam więc na pomysł i śpiewam "Wyspę dzieci" 2+1.

Pamiętacie to może?

:))

Wczoraj po "pac pac" przyszła kolej na "kaćkę" - "Nad rzeczką opodal krzaczka ..." (łatwiiiizna ;)) "Ksiezic" - "Księżyc raz odwiedził staw..." (phi!)

I coś czym mnie moja córka znokautowała...

A telaz telaz zaśpiewaj mi oooo... (chwila namysłu) ZASŁONKACH!

(tej pani już dziękujemy ;) )

i jeszcze "coś na uśmiech" :))))

2011-10-07T14:18:00.000+02:00

O szyby deszcz dzwoni, deszcz dzwoni jesienny...

2011-10-07T12:40:00.000+02:00

A tak już było pięknie.

Nie mogła ta polska złota jesień potrwać jeszcze trochę? Jestem totalnie nieprzyzwyczajona do tych "obfitych opadów atmosferycznych" grrrrr.

Jula już drugi tydzień w domu. Najpierw Augmentin, potem po wizycie u laryngologa (pediatra: a może to wina migdałków? Pani pójdzie, sprawdzi.) (płatnej oczywiście, bo normalnie na wizytę "się czeka proszę Pani" :/ - Sumamed.

Ale laryngolog ... poszłabym do niego chętnie ze swoimi migdałkami :D:D ciacho...

Mam Mamunię w domu. jessu... Chciałabym tak zawsze :) Czemu się to docenia dopiero wtedy, kiedy zazwyczaj Mamunia jest o 200 km za daleko?

Z Mężonem po japońsku - jako-tako. Raz lepiej, raz gorzej. Wraz z jesienią nadeszły fronty wzajemnych pretensji i chmury fochów. Foszymy się statystycznie co dwa dni. Ciekawe co będzie dalej. Za tydzień 6 rocznica. Możliwe, ze akurat wtedy wypadnie wyż emocjonalny. Zobaczymy.

Poza tym... no naprawdę nie ma o czym pisać ;)

Wszechświat zostaw za drzwiami....

2011-10-01T12:08:00.000+02:00

Tak... Nie... Kobieto, przecież wiesz
Ty wiesz co naprawdę myślę
Ty wiesz, Ty czujesz jak ja...

Czy ktoś to jeszcze pamięta? :)

Bo wczoraj ... nie było, nie.

2011-09-30T09:19:00.000+02:00

Taką wodą być,
Co otuli Ciebie całą, ogrzeje ciało,
Zmyje resztki parszywego dnia,
I uspokoi każdy nerw, zabawnie pomarszczy dłonie,
A kiedy zaśniesz wiernie będzie przy Twym łóżku stać
I taką wodą być, a nie tą co żałośnie całą noc tłucze się po oknie
Wczoraj... Wczoraj...

I taką wodą być co nawilży Twoje wargi
Uwolni kąciki ust gdy przyłożysz je do szklanki
I czarną kawę zmieni w płyn kiedy dni skute lodem,
A kiedy z nieba poleje się żar poczęstuje chłodem
I taką wodą być, a nie tą co żałośnie całą noc w gardle pali ogniem
Wczoraj... Wczoraj...
Nie liczy się!
Bo wczoraj... Bo wczoraj...

I taką wodą być, a nie tą co żałośnie całą noc w gardle pali ogniem
Wczoraj... Wczoraj...
Nie liczy się!
Wczoraj... Wczoraj...
Nie liczy się!
Bo wczoraj... Bo wczoraj...
Nie było, nie.

Wszystko byłoby okej...

2011-09-29T15:26:00.001+02:00

gdyby Jula przygarniała zwykłe GLUTY. Takie co to się je wydmucha w chusteczkę i po tygodniu znikają jak kamfora... Ale nie, ona woli te zmutowane, te co mnożą się szybciej niż światło.A jedynym sposobem na ich pozbycie się jest męczący kaszel i antybol - tym razem Augmentin :/

Chorujemy nadal. Mężon w chałupie.

Jakoś nie mam siły żeby to opisać...

Są TAKIE dni...

2011-09-27T12:36:00.009+02:00

kiedy mam ochotę wystawić moje dziecko na Allegro. Licytacja BCM ;) Mężon GRATIS!!!!

Wczoraj był taki dzień.

Najpierw Jula roznosiła przychodnię, bo wizyty u Pani doktor t r o s z k ę s i ę p r z e c i ą g n ę ł y. A nawet bardzo. Więc dlaczegobynie powłazić na ławki, pokłaść się na brudnej podłodze, pofroterować ją kolankami, pobiegać w tę i z powrotem z okrzykami wojennymi Apaczów bądź innych Indian? "W kolejce dzieci się nudzą"............

Do domu wróciłam "ciut spocona". Naprawdę nie wiem ki diabeł w nią wstąpił??????

Cieszyłam się, że w domu coś zjem i odpocznę. Obiadu nie musiałam robić, bo Mężon z Julą zjedli knedle z zamrażarki. O naiwności kobieca...

Od progu powitał mnie "mega-baziel". Na balkonie powiewało pranie, domagając się zdjęcia i poskładania, w zlewie urosła góra naczyń po posiłku, na suszarce naczynia z wczoraj, w łazience pełen zlew ciuchów z treningów bezpieluchowych Juli....O zabawkach nie wspomnę - mogę prawda?

Nie zdzierżyłam. Powiedziałam Mężonowi co o tym myślę. Obraził się. Następnie zdjęłam pranie, uprałam ciuchy ze zlewu, schowałam gary i talerze z suszarki, pozmywałam, nastawiłam krupnik na dzień następny, poupychałam zabawki (bo obrażony przyjął pozę "mam to w d...") i poszłam usypiać Młodą.

Jula wieczorem tuż po czytaniu, przytulaniu i kołysankach dała koncert, że nie pójdzie spać nie nie i nie!!!! próbowałam uspokajać i przytulać - zaczęła mnie okładać po twarzy, więc odłożyłam ją do łóżeczka i wyszłam. Oczywiście przecieranie oczek, widoczne zmęczenie aleeeeeee... nie nie i nieee!!!

Poszłam do kuchni pomieszać zupę, przeczekałam pierwszą histerię, odetchnęłam głęboko pierdylion razy... ale "Julcia sie nie psituliłaaa..... Julcia chce psituliiiić" - nie wytrzymałam.

Wchodzę, pytam - już się uspokoiłaś? Zasmarkaniec odpowiada z głębi łóżeczka - tak . - No to chodź się przytulić.

Mmmmm cieplutkie ciałko :) Rączki obejmujące mnie za szyję. Głosik śpiewający "kołysankę" La la laaa śpij mamuuuusiuuu.... La la laaa śpij Julećko... La la laaa ;)

Odłożyłam ją, przytuliła się do kocyka ufff. Bez protestów.

Trochę się uspokoiłam, dokończyłam zupę, zaliczyłam łazienkę i zakopałam się pod kołdrą. Mężonowi postanowiłam nie odpuszczać, ostentacyjnie go ignorując.

Zasnęłam.

o 3 obudził mnie najbardziej wkur.... dźwięk na świecie.

zzzzzzzzzzzzzzz.............. komara podrywającego się do lotu.

Franca upierniczyła mnie w lewą powiekę.

I w prawą dłoń. I w nadgarstek.

Leżałam i czułam jak bąble nieznośnie swędzą.

Leżałam i czułam, że we mnie wrze... kipi.... para idzie uszami...

Bo, cholera, czemu mnie żre?? Czemu nie JEGO????!!!

Ale leżałam i czekałam. Przyczajony tygrys. Ukryty smok.

Zzzzzzzzzzzzzzzzzz......... wylądowało na moim policzku. One ZAWSZE wracają.

Żywot zakończyło głośnym plaśnięciem.

Zasnęłam usatysfakcjonowana.

Na tapecie...

2011-09-26T15:32:00.002+02:00

Odpieluchowywanie.

Kałuże na panelach i rozpatrywanie zawartości nocnika - bo jest, ojej, skąd się wzięło??? - na zmianę.

Liczymy, że tego drugiego będzie w miarę upływu czasu procentowo więcej.

Dziś i do środy - Tatuś w domu. Bo Jula znów przygarnęła GILA. Czerwony, furkoczący nosek nie przeszkadza jej jednakże w buncie.

Buncie przeciwko spaniu, przeciwko statycznemu oglądaniu bajek, przeciwko jedzeniu tego, co akurat jest na talerzu i ewidentnie nie jest tym co jedzą Rodziciele. Aczkolwiek ewidentnie JEST tym samym...

Nie przeszkadza w okazywaniu typowej podobno - zmiennej babskiej natury - Julcia chce osiołka! Julcia nie chce osiołka! zabieram - chce, oddaję - nie chce... Kocyk, książka, cokolwiek by to było... Mały, złośliwy diabełek kole widełkami w odpieluszoną i omajtkowaną dupinę...

Staramy się trzymać nerwy na wodzy.

Ale niech ten żartowniś od podmianek odda nam nasze spokojne dziecko- JUŻ!!!

Zupa - pyszna i pożywna ;)

2011-09-21T08:49:00.002+02:00

Taki notatnik okołogarnkowy muszę wprowadzić, bo czasem mi się coś uda a potem zapominam...

Jakby ktoś chciał przypadkiem wypróbować - zachęcam ;)

Zupka cud - szybko i smacznie :)
Cukiniówka z pulpetami.

(ostatnio pokochałam cukinię - szybki efekt, doskonały zapychacz i w ogóle super, wrzucę jeszcze "Lazanię na szybko" i Bigosik z tym warzywkiem - jak mi nie wyleci z pamięci :))

na zupę:

2 ząbki czosnku

2 małe cukinie

2 duże marchewki

1 średnia czerwona papryka

2 kostki winiar - wołowo-kurczacze

przecier pomidorowy - mały

na pulpety:

mała cebula

30 dag mięsa mielonego

jajko

natka pietruszki

sól, pieprz

tymianek

delikat do mięsa

mąka

Warzywa myjemy, obieramy, (z papryki zdejmujemy skórę jeśli mamy małe dzieci) (albo jeśli te dzieci nie lubią pływających skórek z papryki w zupie ;)) Z cukinii usuwamy pestki, resztę kroimy w kostkę, marchewki ciachamy na jak najcieńsze plasterki, paprykę w paski.

W garnku zagotowujemy 2,5 l wody (+/-) wrzucamy 2 kostki rosołowe.

Czosnek obieramy, kroimy na plasterki, podsmażamy na odrobinie oleju, następnie do tego czosnku ładujemy na patelnię pokrojone jarzyny. Lekko solimy i niech się wsio obsmaży.

Robimy pulpeciki - mięso mielone mieszamy z pokrojoną w drobną kosteczkę cebulą, jajkiem, delikatem i pietruszką (niedużo, tylko żeby było ją widać - akcent kolorystyczny ;).

Przesypujemy warzywa do gara z bulionem, na patelnię dolewamy oleju.

Pulpeciki obtaczamy w mące i wrzucamy na gorący olej. Lekko obsmażamy z każdej strony.

Warzywa w garze doprawiamy solą i pieprzem, wrzucamy pulpeciki, dodajemy przecier pomidorowy (dobrze jest go wcześniej rozmieszać w miseczce z chochelką zupy) podsypujemy tymiankiem, pietruszką, dogotowujemy do pożądanej miękkości i voila! Sycimy wzrok obrazem Mężona i Juli z apetytem pustoszących talerze :)) Oczywiście nad talerzem własnym...

Padam, wstaję....

2011-09-20T10:09:00.000+02:00

Marta - również dla Ciebie ;)

Bo dni znikają gdzieś tam za plecami w jakimś dzikim pędzie....

A ukochaną piosenką Juli jest "Boso". Rozpoznaje ją od razu - po pierwszych taktach - niczym zawodniczka w "Jaka to melodia" :))

Światełko w tunelu

2011-09-17T16:37:00.002+02:00

Jako że mamy sobotę i chłop poszedł do pracy - w ramach wypoczynku postanowiłam odgruzować chałupę. Jula dzielnie mi pomagała. Ona przy wszystkim chce pomagać. W tym w czym nie powinna - najchętniej - np przy włączaniu odkurzacza do gniazdka ;)

Dziś postanowiłyśmy, że zdejmujemy pieluchę. Rano nie miałyśmy w planach żadnych wycieczek - więc idealny czas na treningi pęcherza.

Pierwsze gacie wywiesiłyśmy tuż po moim trzecim "córuś na pewno nie chce Ci się siusiu? Jula podeszła do tematu dość obojętnie. Pozwoliła się przebrać i kiwnęła głową na moje błagalne "następnym razem powiedz mamusi jak Ci się będzie chciało..."

Potem ze trzy razy twierdziła, że chce się jej siku, zasiadała na nocniku - i nic. Ale gdy poszłam sprzątać kuchnię - wywołał mnie dziki wrzask - SIKUUUUU!!! Poleciałam jak na skrzydłach, ale widząc Julę w kałuży szybko oklapłam w swojej euforii. Poszłam po szmatę, ale Młoda z uporem darła się SIKU! dalej i poleciała za mną do łazienki. - Córuś woła się PRZED nie PO sikaniu - jęknęłam, ale moje dziecko wypuściło kolejną kałużę i darło się dalej.

Posadziłam ją na tym nocniku dla świętego spokoju... I jakie było moje zdumienie, kiedy Jula wykorzystała go we właściwym celu - kończąc to, co zaczęła w pokoju...

Alleluja!! Czyli wie, potrafi, rozumie!! Zagrały fanfary, na mej twarzy wykwitł mega-uśmiech :)) Jula popatrując na mnie z nocnika też się uśmiechnęła - Mamusia sie cieśy!! Tak Córciu BARDZO się cieszę :)))

Kontynuujemy więc. Oby z dobrym skutkiem :)) Wiem że droga jeszcze daleka i pod górkę - ale damy radę!

A wieczorem będziemy czytać kolejną bajkę - Julia zaczęła słuchać, już mamy na tapecie nie tylko krótkie, obrazkowe historyjki ale prawdziwe bajki :)

Mogę się też pochwalić, że Mysza potrafi sama ułożyć 30 elementowe puzzle :D A z małą pomocą i 60 elementów. Pięknie mówi, koloruje obrazki - jak twierdzi Pani w przedszkolu. W "pśedśkolu" czuje się jak u siebie, nawet pociesza zapłakane maluchy, "nie pać juś Wiktolku" :D

No dumna z niej jestem.

Z wymyślonych słówek fajne jest "pokotkiwać" a z przekręconych "gumerang".

Stanowczo za mało o niej piszę, pora się poprawić bo mi wyfrunie ani się spostrzegę...

I chora jestem :/ Bakcyl opuścił Mężona.

Poza tym że czarno to widzę....

2011-09-14T13:37:00.002+02:00

To czarno to widzę.

Mężon ma katar i zaczerwienione gardło = epidemia dżumy cholery i tyfusu. Wściekły na cały świat chodzi do pracy. W domu unika Juli, narzeka, jojczy, wtrynia wszelkie możliwe specyfiki... Jednocześnie siedząc przed kompem i w necie....... Grrrrrrrrrrrrrrrr.

Jula na chorobę Tatusia nie jest oczywiście obojętna - od wczoraj ma katar, ciekawe jak się to skończy. Pewnie jak zwykle :/

A ja? Odporna na wszelkie bakcyle staram się jakoś opanować ten mój własny cyrk na kółkach.

Struna rzekoma

2011-09-08T10:23:00.000+02:00

Bo rzekomo w małym, dwuletnim serduszku słychać szmery i szelesty...
Na echo pojechałyśmy do tej samej Pani doktor, która badała Julę jeszcze we mnie.

Jula była BARDZO grzeczna. Sama się zdziwiłam ;)

No i wszystko gra. Tylko takie muzyczne serduszko ma moja Córka.

A poza tym... Jesień idzie.

Jula ma zaordynowany Imunoglukan, który ma podnieść odporność. Na te wszystkie nadchodzące zimna, siąpienia, deszczenia... Na pogodę do poduszki.Sama bym chciała coś, co uodporni mnie na jesienną melancholię. I na jesienne smęcenie.

I na "nicniechcenie".

I na zmęczenie materiału, które wpełzło znowu do mojego małżeństwa...

A dopiero wrzesień.

Powtórka z rozrywki

2011-08-30T12:38:00.002+02:00

Again and again and again....

Katarek-kaszelek, kaszelek-katarek i tak na zmianę... Tydzień w przedszkolu, tydzień w domu. Dzięki Ci Panie Boże, że cudownym zbiegiem okoliczności Babci i Dziadkowi chciało się odwiedzić nas i Braciszków...

Przez weekend byli u nas, teraz przez chwilę są u Braciszków (ach, co to był za ślub...... :) "Na szczęście" (w "." bo nienawidzę kiedy młoda jest chora) u Julii dziś akurat, kiedy jest ostatni dzień ich pobytu katar zmienił się w mega-kaszel. Na szczęście - bo Babcia zdecydowała się zostać, żebym nie zarobiła kolejnej krechy w robocie...

Ale w sumie to męczą mnie już w pracy komentarze pt "znowu..." przecież jak ma się małe dziecko to normalne, że czasem trzeba z nim zostać. Wiem, że oni nie są przyzwyczajeni do zwalniania się pracowników z powodu dzieci, ale liczyłam, że skoro mają własne dzieci, to jakoś będzie można się z nimi dogadać, że zrozumieją... Rozumieli przez pierwsze 2 miesiące jak Jula poszła do żłobka.

Potem zaczęło się - ooo Pani JEST dzisiaj w firmie, a już myślałem, ze Pani nie pracuje :/ I tak jest do dziś.

Chyba po prostu muszę się przyzwyczaić, bo nie znam żadnej magicznej sztuczki, która zwiększyłaby odporność mojego dziecka.

A może Wy jakieś znacie?

Gdybym wygrała w Lotto.......

2011-08-26T10:09:00.000+02:00

Kupiłabym za to czas.

Dużo dużo czasu.

Na bycie Mamą.

Na bycie Żoną.

Na bycie Sobą.

Czuję, jak życie przecieka mi przez palce.

Rano, gdy za Mężonem zamykają się drzwi, dzwoni budzik. Wstaję, ubieram się, maluję, robię kaszkę. Budzę Młodą i podczas gdy ona je, ogarniam w pośpiechu mieszkanie. Potem ubieram ziewającego stwora mruczącego "dzisiaj nie pójdziemy do pśedśkoja" tłumaczę - w zależności od dnia - jeszcze dziś i jutro, jeszcze trzy dni, dwa, jeden... albo - jutro już sobota - jutro się wyśpimy i nie pójdziemy do przedszkola...

Jula sama zakłada buciki, przynosi sweterek i kapelusik. Ranki są już chłodne. Zamykamy drzwi.

Co rano Jula "woła windę" wciskając guzik, potem szuka na tablicy z przyciskami "literki P".

Maszerujemy do autobusu. Omawiamy budowę Lidla pod naszym blokiem, słonko i samoloty. W autobusie Jula ma już swoje miejsce - na siedzeniu niedaleko kierowcy. Głośno komentuje - jeszcze nie jedziemy? O, pan śpi. - Ćśśś córeczko, staram się nie parsknąć śmiechem.

Zostawiam ją w przedszkolu, biegnie do sali i siada przy stoliku, gdzie Pani już stara się znaleźć zajęcie dla Wiktorka. Zamykam za sobą drzwi, zaglądam jeszcze przez okno, by pochwycić uśmiech mojego dziecka...

A potem... karuzela...

Ja za biurkiem - Jula je śniadanko, ja za biurkiem Jula bawi się w najlepsze, ja za biurkiem Jula "fajbuje" tworząc na kartkach różnokolorowe plamy motyli, kwiatów, drzew. Ja za biurkiem, Jula je obiadek niejednokrotnie zostawiając go na całej powierzchni ubranka. Ja za biurkiem Jula słucha bajki i zasypia wtulona w żółciutki kocyk pachnący domem. Ja za biurkiem, Jula tańczy w kółku ... "stajy niedźwiedź moooocno śpi.".... Ja w tramwaju, Jula wtrynia podwieczorek. Ja w drzwiach przedszkola - a Jula biegnie wołając Mamuuuuusiaaa!!! A potem dom, obiad, układanki, książeczki, klocki. Córcia z niechęcią wita tatę, który zajmuje teraz część uwagi, którą mogłabym poświęcić tylko jej.

A potem dobranocka i usypianie. Na zmianę Mamusia, Tatuś, Mamusia, Tatuś. Dzielimy się Julą równo.

Ale chciałabym więcej... O wiele więcej...

Jula...

2011-08-22T10:23:00.000+02:00

Tuli się do moich kolan.
Stoję grzecznie, bo takie objawy czułości zdarzają się Młodej od niedawna.

Rozanielam się....

W końcu Przytulaniec podnosi główkę, patrzy na mnie i mówi:

Moooooja Perełka ::))

i tuli się dalej :))

Moje rozanielenie w Zenicie ;))

Nie chce mi się.....

2011-08-11T13:58:00.000+02:00

BARDZO.

Jula zadowolona. Rozwija się w mega tempie.

W sobotę wesele Braciszka ::)

No to na razie!

Wraca!!!!!

2011-07-25T14:38:00.000+02:00

W piątek :)

Już nie mogę się doczekać, już skreślam dni w kalendarzu, właściwie mogłabym ten okres do piątku - przespać!!

Zaliczyłam parę wyjść ze znajomymi, zeby odnowić kontakty, ale myślami wciąż jestem gdzie indziej. Daleko. Przy NIEJ!!

Wczoraj była z dziadkami w zoo w Zamościu. Karmiła kucyki... A poza tym wciąż na podwórku, wciąż się z czegoś cieszy, wciąż śmieje, nieustraszona włazi gdzie ją nóżki poniosą i ciągnie babcię za rękę żeby jej pokazała wsistko!!!!

W zeszły czwartek Jula warowała pod drzwiami mieszkania dziadków bo "mamusia psidzie z pracy zaraz".
Prawie wsiadłam w pociąg.
Ale przekonali mnie że młodej będzie smutno jak znowu ją zostawię i zostałam. Sporo mnie to kosztowało, ale zostałam....

Byle do piątku... Byle do piątku... Byle do piątku....

Wciąż chora :/

2011-07-16T12:32:00.001+02:00

Oni jakoś tak zapadli mi w serce.....

Paranoja

2011-07-14T15:46:00.000+02:00

kompletna. Dziecka nie ma, błogi święty spokój, a ja... Zamiast cieszyć się życiem jojczę nad pustym łóżeczkiem :/

Tęsknię nieopisywalnie. Głaszczę zabawki. Nękam Mamę telefonami (ona już nie weźmie Juli za cholerę przeze mnie :/) Wszystko do bani.

W domu bajzel, bo nie chce mi się sprzątać, na obiad kluski z serem bo nie chce mi się gotować. Zrobiłam wprawdzie pranie, ale to było 3 dni temu, a ono wciąż wisi....

Totalna dezorganizacja. A z Julą w domu mogłam góry przenosić i rzeczy niemożliwe załatwiać na wczoraj :/

Zwalam wszystko na to, że jestem chora.

Fakt, zatoki zapchane, gardło spuchnięte, kaszel gruźliczy... I mimo opychania się aptecznym świństwem nie mija. Mężon za to zaczyna przejmować ode mnie zarazę...

I jeszcze w tym stanie biegam za kiecką na wesela... Na szczęście skurczyły się o jedno i idę tylko na dwa, co znacznie obniża koszty, ale... Budżet trzeszczy.

Więc - poleciałam na wyprzedaże. Każdy normalny człowiek kupiłby najpierw sukienkę. Ale nie ja. Mi się nic nie podobało. A potem wleźliśmy z Mężonem po buty dla niego do Deichmanna i ... wpadły mi w oczy.. zasłaniając świat cały... Nie mam ogólnie butowych ciągotek, ale tym razem dostałam... I kupiłam.

A jak już wyszłam ze sklepu oprzytomniałam i zrozumiałam, ze należy teraz kupić sukienkę w pasującym kolorze... Chryste przecież nie czarną. A to pod spodem jest... łososiowe!!!!

Łososiowe pod czarnym na butach podoba mi się bardzo. Łososiowe bez czarnego na mnie już niekoniecznie. W sklepie obok specjalnie założyłam łosoś-kiecę - wyglądałam w niej jak kiełbasa parówkowa :////

Podejrzewam, że zaraza rzuciła mi się na mózg. Tak konkretnie!

Cóż, kasa przeznaczona na buty wylądowała w kasie sklepu. Mężon na szczęście kupił sobie normalne buty, z których wciąż jest zadowolony.

A moja historia ma niestety ciąg dalszy. W GK jest sklep. Z sukienkami, których styl po prostu BARDZO mi się podoba. Bardzo bardzo. Zakochałam się w sukience ślubnej z ich kolekcji, kiedy jeszcze byłam panną (oczywiście nie było mnie na nią stać). A później, kiedy tylko trafiała mi się okazja, oglądałam kiecki przez szybkę, bądź na wieszaczkach. Nawet nie mierzyłam, bo PO CO.

Ale tą razą ;) trafiła się WIELKA okazja, bo sklep postanowił wyprzedać "resztki" - końcówki kolekcji z poprzednich lat. We wtorek od rana :/ Każda kiecka miała kosztować 60 zł. No i co zrobiłam ja? Oczywiście pogalopowałam zaraz po pracy, bez wielkich nadziei wprawdzie bo niby co ja tam mogę znaleźć o tej porze?

Dotarłam jednak. I na wieszakach było DUŻO. Dużo też wzięłam do przymierzalni. Niestety to, co mi się podobało, zazwyczaj było szyte na wysoką i smukłą kobietę, którą oczywiście nie jestem i choć mierzyłam własny rozmiar, lustro pokazywało nie odaliskę lecz groteskę...

Ale jednak ... kupiłam. ŁOSOSIOWĄ sukienkę. Sam łosoś z góry na dół. O taka:

Tylko, ze ta na zdjęciu nie jest łososiowa oczywiście. Tylko fason się zgadza.

Wróciłam z nią do domu, ubrałam się i rozryczałam. Ogromny dysonans pozakupowy. Straszny. Bo znowu wyglądałam jak parówkowa!!!!! Kiecka nie ma żadnych akcentów, bez dodatków zlewałam się w jedną plamę.. Przestała mi się podobać. I zaczęłam kląć że ją kupiłam. Ale, coś trzeba było robić. Krytycznym okiem przyjrzałam się sobie w niej, pojedynczym elementom każdemu z osobna, następnie zdjęłam górę, podciągnęłam spódnicę na biust... Oglądał ktoś może bajkę "Pomysłowy Dobromir"?? :)))

Dół mi się podobał. Bardzo. I ten właśnie dół zaniosłam do krawcowej, która zmieni mi go w jednoczęściową sukienkę bez ramiączek, za to z czarną szarfą pod biustem i dopinanym kwiatkiem. Wykończenie, które jest na zdjęciu nad biustem też się pojawi... Ciekawa jestem efektu... Pani Dunikowska (autorka kiecki) pewnie by mnie za to oskalpowała, ale na pokaz mody nie zamierzam się udawać, więc jest szansa że się nie dowie :D:D I być może nie będę wyglądać u Braciszka na weselu jak kiełbasa parówkowa :/

Uff lepiej mi trochę, może nawet kupię te wiśnie na dżem? I zakiszę ogórki jak miałam w planach??

Żeby jeszcze ta zaraza dała sobie spokój.

No pa.

Nie śiscy som

2011-07-12T10:25:00.001+02:00

Raport z wyjazdu.

Dzień wcześniej lądujemy u pediatry, bo Młoda znów kaszle. Tym razem podobno niezbędny jest antybiotyk, "bo są zmiany na oskrzelach".

Bladym świtem w sobotę Jula widzi Dziadków (Teściowa i Teść), którzy przyjechali zabrać nas do mojej Mamy. Wszyscy zgromadziliśmy się w jednym pokoju. Można nasz ogarnąć wzrokiem. Wszystkich na raz. Jula prze-szczęśliwa - Śiscy SOM! Oznajmia.

Pakujemy się więc śiscy do auta. Młoda po porannej dawce antybiotyku jest lekko ospała, ale nie marudzi. Spokojnie przyjmuje konieczność wyjazdu. Nawet przez jakiś czas instruuje Babcię jak ma jechać - ćejwone śiatło, ziejone śiatło!! Jedziemy, gadamy, kontemplujemy krajobraz...

Po stu kilometrach Teściowa zarządza postój. Mają JEDNO KONKRETNE miejsce, w którym ZAWSZE zatrzymują się jadąc do córki (akurat mieszka jakieś 60 km od moich rodziców, więc mamy po drodze). Jula od kilkunastu minut jest nieswoja, nie reaguje na zachęcanie babci do krakersów, paluszków, kanapek, soczków i innych tego typu pierdół . Wcześniej oczywiście musiała spróbować wszystkiego co kupiła na drogę babcia... Jakieś 10 minut przed TYM WŁAŚNIE parkingiem Młoda robi się kompletnie zielona. Następnie babcia otrzymuje z powrotem wszystko, co w nią wcześniej wepchnęła...

Komentarz Babci? - no nic się nie stało, przecież się zdarza. Ale to my jesteśmy obrzygane nie ona. ;)

Na TYM WŁAŚNIE parkingu przebieram Julę w suche rzeczy. Poję ją herbatką. Młoda za nic nie chce z powrotem wsiąść do auta, mimo że Mężon elegancko wysprzątał miejscówkę. W końcu udaje się ją jakoś upchnąć. Jedziemy dalej. W końcu zmęczona zasypia.

Dojeżdżamy do siostry Mężona, dla niego i dla Teściów to końcowy przystanek (na szczęście). Po mnie i Julę przyjeżdżają moi Rodzice. Jula na widok Babci Tejeni otwiera szeroko oczy i biegnie do niej pędem :D na chwilę siadamy przy kawie. Jula z powagą oznajmia śiscy śiscy som!! :)

Do mojego rodzinnego miasteczka dojeżdżamy na szczęście bez niespodzianek... Gdyby nie deszcz - pięknie by było... Jula odwiedza wszystkie kąty mieszkania dziadków bez cienia obawy. Nawet łóżeczko choć nie identyczne z jej, nie budzi w niej żadnego lęku ;) Co mnie dziwi niepomiernie, wieczorem daje się do niego wsadzić i bez sprzeciwów zasypia.

Noce są straszne. Po przespanych kilku godzinach Młodą budzi kaszel. Daję jej pić, znowu usypia, by budzić się co 15 minut, pół godziny. Odzwyczaiłam się od sportów ekstremalnych budzę się jak zombie. Na ulotce antybiotyku informacja o skutkach ubocznych: "może wywoływać koszmary". W poniedziałek znów jesteśmy w przychodni. Lekarz nie słyszy żadnych zmian oskrzelowych, ale radzi żeby podawać antybiotyk dalej - a Młoda dalej kaszle i budzi się z krzykiem w nocy :/ Pojawia się wysoka gorączka, brak apetytu...

We środę pierwszy dzień po odstawieniu Klacidu idziemy do mojej lekarki - leczyła mnie jak byłam dzieckiem. Zdziwiła się, że Jula dostała od razu antybiotyk o tak szerokim spektrum i nie podziałało i.. zapisuje następny, bo podobno nie da się zwalczyć kaszlu inaczej. Poza tym stwierdziła: na do widźienia i "dziekuje za naklejke" Juli - przecież ona "gada jak stara" :D

Nie wiem dlaczego, ale już pierwszego dnia Jula po tej wizycie i podaniu nowego leku zaczęła więcej jeść. Gorączka już się nie pojawiła. Młoda znów się bawi, szaleje... Kaszel powoli słabnie. .

Ale i tak z duszą na ramieniu wyjechałam w sobotę do domu.

Dzisiaj dziewczyny były do kontroli. We środę mają skończyć Amoksiklav. Jula cieszy się słońcem, trawą, babcią :))) W nocy budzi się rzadko - Mama mówi że raz odkąd wyjechałam (hmmm może ja ją budziłam chrapaniem??? :)) A Jula podobno klapneła na łóżku po moim wyjeździe i wymruczała "mamusia sie nie wyspała"....

Jak tak dalej pójdzie moje dziecko wróci do domu 30 lipca.

A w domu pusto. Cicho. Beznadziejnie. Bo nie śiscy som!!!!! :((((((((((((

A ja przywiozłam z wakacji Mega KATAR. Taki po pachy.

Jessu i dalej się o nią martwię nooooo!!!!!!!

3 dni

2011-06-29T09:23:00.001+02:00

Właściwie nie całe.

W piątek wyjeżdżamy z Julą na wakacje do mamy.

Ja na tydzień.
Ona na miesiąc.

Będzie ciężko.

Jestem bardzo bardzo zmęczona.....

Dzień ojca.

2011-06-24T13:03:00.002+02:00

Nic nie przychodzi łatwo.

Mężonowi ojcostwo też nie przyszło. On jest ogólnie nastawiony do wszystkiego na NIE. Ale jeśli już się do czegoś przekona - potrafi w tym być najlepszy na świecie.

Początkowo Jula to było dla niego małe, wyjące UFO. W dodatku ja z wiecznej optymistki pełnej wigoru zmieniłam się w wiecznie zmęczonego i sfoszonego potwora zapatrzonego w to ufo niczym w obraz.

Ja nauczyłam się w końcu Juli. Przyszła pora na niego. Automatowi zwanemu Mamą zaczęły siadać trybiki.

I powoli - najpierw zabawa, potem przewijanie, potem nagle zostali ze sobą sam na sam... I rozkwitła między nimi więź...

Tatuś nagle WIEDZIAŁ dlaczego mała płacze, jak ją przewinąć, jak zabawić.

A ja - szczęśliwa z jego sukcesów zaczęłam go wdrażać w następne rzeczy.

Przez pierwsze kąpiele Jula ryczała gdzie mama - nieprzyzwyczajona, ze tatuś ją kąpie. Ale potem - okazało się że Tatuś wspaniale kąpie. No to kąpał, a ja usypiałam bo wciąż karmiłam...

Potem postanowiłam uszczknąć mężusiowi jeszcze trochę wolnego czasu - i co drugi dzień usypia Małą. Też nie było łatwo na początku. Ale po paru tygodniach Jula nie widziała różnicy i uważa że to naturalne, ze tatuś też czasem usypia... A ja mogę wyjść wieczorem z koleżanką na ploty :)))

Dzięki ustalonemu rytmowi, dzięki temu że Mężon zrozumiał, ze potrafi - są ze sobą blisko. I cokolwiek mogłabym mu zarzucić nie jest tym na pewno to, że jest złym ojcem. Kocha Julę jak wariat. Nawet mocniej niż mnie. I to jest super.

Od Juli Mężon dostał wczoraj pierwszą laurkę. Był wniebowzięty :))

Młoda znowu chora...

2011-06-16T13:26:00.000+02:00

Czy trzeba pisać coś więcej?

z nowych słówek - pokotkiwać. Możecie obstawiać co znaczy ;)
Poza tym - kalapepka.

Pogadajmy...

2011-06-03T15:56:00.001+02:00

Zapiszę bo jak zwykle zapomnę ;)

Odebrałam wczoraj Julę z przedszkolakowa.... Siedzimy sobie na przystanku, czekamy na autobus. Pytam córkę:

- Kochanie co robiłaś dzisiaj w przedszkolu?

- Patrzyłam w okienko. Mamusi.

moja mina? ;)

(tłum. patrzyłam przez okno i czekałam na mamusię)

Stęskniony Tatuś wraca z pracy do domu.

Już od drzwi woła radośnie: No chodź córeczko przywitaj się z Tatusiem!! Daj buzi!

Jula podchodzi, ze zdegustowaną miną kładzie mu rękę na policzku - Tatuś kuj kuj! Ogolić się. - i wieje.

Mina mężona? :))))

A poza tym moja córka nabyła nową umiejętność - potrafi się sama rozebrać.

Suuuper!!

tia :/

Dzisiaj rano znalazłam ją w łóżeczku goluśką, bez pampersa na przemoczonym materacu. Spała jak zabita.

W co mam ją ubrać?? W kaftan bezpieczeństwa?? ;)

Miłego weekendu!!

Uwaga, będę bluźnić...

2011-06-01T12:11:00.000+02:00

Od czasu do czasu należy spuścić trochę powietrza, by ciśnienie nas nie rozerwało.

Uwaga. Spuszczam więc.

Czasami czuję się dziwnie wmanewrowana. Jakby ktoś gdzieś manipulował fabułą mojego życia.

W pewnym momencie odwróciłam się, by popatrzeć na wszystko co mi sie przytrafiło z dzisiejszej prespektywy i... to chyba jakiś matrix...

Najpierw program poszukujący - Ach Boże, jak ja bym chciała żeby ktoś mnie pokochał.... W wyposażeniu do tego zadania dostałam klapki na oczy nr 44, dziki entuzjazm i wykasowano mi elementy oceny krytycznej :/

Następnie scalenie obwodów z osobnikiem płci odmiennej... (wyposażenie j/w)

Kolejny etap - chciałabym mieć dziecko, taka mega wielka potrzeba, której nie da się nie ulec. (wyposażenie: pewien zasób cierpliwości i chip z oddaniem i miłością bezwarunkową to ostatnie na stałe).

Dziecko zostało "napoczęte", wypchnięte na świat, a teraz toczymy walkę o to by dorosło i wpadło w ten sam cudny kieracik...

A gdzie osobnik pojedynczy? Gdzie w tym wszystkim osobne ja, osobne on? Kiedyś mimo tej osobności tworzyliśmy faktycznie jeden, scalony obwód. Teraz scalony jest on wyłącznie z nazwy.

Liczyliśmy, że nic nie powstrzyma naszych marzeń o domu, o zwiedzaniu świata. Na pierwszym zakręcie znak stop postawiła zwykła szara rzeczywistość. Liczyliśmy, że zawsze będziemy mieć czas dla siebie nawzajem, teraz - wypompowani pracą i coraz bardziej absorbującą Julą myślimy tylko o tym, żeby czasem któreś z nas czegoś od drugiego nie chciało.

Jestem zmęczona. On też.

I przestaję rozumieć po co to wszystko. Najchętniej rzuciłabym to w cholerę i wyjechała na koniec świata. Niestety zapewne tam również dopadłby mnie mój Matrix w postaci wyrzutów sumienia.

Cały ten tekst jest oczywiście całkowicie poza moją niezmierzoną miłością do mojej córki.

Nie ma to jak urodziny :))

2011-05-31T17:01:00.002+02:00

Teściowie jednak przyjechali. Zmilczę na ich temat bo szkoda się denerwować, ważne że dziecko było zadowolone...

Prezenty na raty (od chrzestnej dotarł dzisiaj, od chrzestnego dopiero w następną sobotę) ale po minie można co nieco wywnioskować ;))

2 latka - to już jutro!!!!

2011-05-27T15:37:00.001+02:00

Od dwóch lat jestem Mamą...

Od dwóch lat czuję się niezbędna...

Od dwóch lat mam całkowicie zmieniony światopogląd.
To już nie ja jestem ważna, nie Mąż, nie rodzice, nie brat. Najważniejsza jest ONA.

Moje Smarkadełko. :) Uwielbiam Cię Córeczko.

Choć czasami padam na twarz, choć czasami mam dość tłumaczenia, biegania, głowa mi pęka od Twoich jęków i marudzeń. Nie zamieniłabym tego na nic. Nigdy.

Jesteś mądra, rezolutna, masz milion pomysłów na minutę. Rozpływam się w Twoich uśmiechach.

Mamusia kółko graniaaste. Ja chcę. Mamusia idzie!! :D

A za miesiąc pojedziesz na swoje pierwsze wakacje bez Mamy.

No ocipieję z tęsknoty przecież, no!!

Urodziny odwołane.

2011-05-26T15:21:00.001+02:00

Jula była dzisiaj z tatą u lekarza. Pani doktor stwierdziła infekcję bakteryjną ucha, co jest mocno wątpliwe, bo stwierdziła ją wyłącznie na podstawie zaczerwienionego środka ucha :/ Jula nie pokazuje, ze uszko ją boli, nie ma tam żadnej wydzieliny, nic kompletnie... Ale faktem jest że zielona bakteria nadal atakuje. Lekarka zmieniła leki, w przyszłym tygodniu zostaję z Małą ja.

Zadzwoniłam do chrzestnej Juli - miała być obecna na urodzinach ze swoim synem, który odporność ma kiepską, więc wolałam ją poinformować jak wygląda sytuacja. Nie było dla mnie niczym dziwnym, że postanowiła przełożyć przyjazd na za dwa tygodnie.

Moja przyszła bratowa też jest chora, więc przełożenie imprezy było rzeczą oczywistą.

Moi rodzice nie mają kasy na przyjazd. Mama zostawiła prezent dla Julii jak była by jej pilnować na początku maja, kiedy Młoda też była chora :/

Zmartwiło mnie tylko że moi Teściowie też uznali, że przyjadą dopiero za dwa tygodnie razem z córką. "bo jak przywiozą rowerek to Jula będzie chciała iść pojeździć na nim na zewnątrz i będzie jej przykro, że nie będzie mogła". Jakoś mnie ten argument nie przekonuje. Szczególnie, że lekarka od poniedziałku wręcz zleciła krótkie spacery...

Raczej zdaje mi się, że najbardziej ich boli, że nikt oprócz nas i Juli nie zobaczy jak wręczają ten cholerny rowerek..... Moi teściowie zawsze potrzebowali poklasku :( Nie mogliby za te dwa tygodnie też przyjechać?? Urodziny są teraz. To ich wnuczka do cholery...

Poświętujemy sami. Skromnie. We trójkę.

Wszystkiego najlepszego wszystkim Mamusiom!

Mała rzecz a cieszy ;)

2011-05-23T14:55:00.003+02:00

Póki co mamy "ostre przeziębienie". Pani doktor niczego więcej nie znalazła, mimo, że ja już oczami zbzikowanej Matki widziałam prątkujące w Juli na potęgę bakterie i wirusy wszelkiego cholerstwa.

No bo gorączki brak. Ale za to kaszel taki, że jego echo brzmi jak bojowy okrzyk śniadania - zaaaaraz wraaaacaaam!!!!! :/ I nocne pobudki i zielony katar niczym próbujący się wydostać na zewnątrz opanowanej istotki - OBCY ;)

OK OK już przestaję, może niektórzy mają tu bujną wyobraźnię ;)

Tym razem była kolej Mężona na urlop. Na szczęście udało mu się wyrwać, żeby mój Boss nie dostał palpitacji serca ;)

W sumie boss nie jest zły, nie rzuca się o moje nieobecności, ale każdego pracodawcę przecież wkurza coś takiego, więc skoro jestem jeszcze w miarę "nowa" nie chcę wystawiać na próbę jego cierpliwości aż w takim wymiarze ;)

Niedziela - pracowita. W sobotę Mężon był w robocie, więc niespodziankę dla Juli przełożyliśmy na ten siódmy dzień tygodnia. Niespodzianką był... Jej własny pokój.

Nie wiem, czy pamiętacie jak opowiadałam wam o plusach mojego mieszkania na bocianim gnieździe? Jednym z nich niewątpliwie była sypialnia z wielkim łóżkiem 190-200 cm ;) Było nam w niej ciepło i wygodnie i gorąco czasem również :))) Aż na świecie pojawiła się Jula i w sypialni pojawiło się jej łóżeczko. Sypialnia zaczęła służyć wyłącznie do spania ;). Któregoś dnia wyprowadziliśmy się z niej na stałe, korzystając wyłącznie w czasie najazdu gości... Jula miała ciszej i spokojniej, ja mogłam wyłączyć swoje trzecie ucho i przestać nasłuchiwać czy Jula w łóżeczku mruczy/ przewraca się/ odkrywa/ szeleści ... Obie od tej pory śpimy lepiej ;)

Wcześniej wciąż myślałam o tym mieszkaniu jak o czyimś. Wcześniej wciąż żyłam wizją rychłej przeprowadzki ale teraz... Co tam! Kto wie ile jeszcze będziemy czekać na uśmiech losu. Pora na zmiany :)) Wielkie łoże składało się z dwóch łóżek i dwóch materacy. Po rozkręceniu jednego z nich odkryłam w pokoju niezagospodarowaną przestrzeń, akuratną dla Małej Dziewczynki :).

Jula z pomocą Taty i taczki przeniosła do sypialni wszystkie swoje zabawki z salonu, a następnie zamknęli mnie w pokoju z akcesoriami do sprzątania. Tatuś wytłumaczył Młodej, że teraz - Mama będzie robiła w pokoju czary-mary ;))) Zajął ją czymś, a ja zaczęłam metamorfozę :)) Oddałam Młodej we władanie wszystkie półeczki regału, łóżko i nocne szafeczki. Wszędzie poukładałam jej ukochane misie i lale, klocki i układanki wreszcie znalazły swoje miejsce. W kwiatowych doniczkach zakwitły wiatraczki i baloniki, na podłodze rozgościła się mata do zabawy, której nareszcie nie będziemy musieli codziennie zwijać. Łóżko przykryła narzuta i zielony smok wynaleziony gdzieś przez Babcię... Po godzinie byłam zasapana jak stary parowóz, ale było warto. Zawołałam Julię...

Teraz żałuję, że nie nagrałam jak mała księżniczka wchodzi do swojego królestwa. Całe jej zasmarkane jestestwo po prostu promieniało :D:D

Niby niewiele zrobiłam, ale mamy teraz pokój dziecinny.

I chyba udał mi się urodzinowy prezent ;))

Oby tylko Młoda szybko wyzdrowiała...

Dno, głębina, muł i wodorosty.....

2011-05-20T12:03:00.000+02:00

Julę w nocy obudził kaszel a rano wstała z katarem.

Potrzebuję ostrego narzędzia do seppuku.

Wolę zająć się tym sama zanim zrobi mi to mój szef....

Dawno tak...

2011-05-18T13:11:00.002+02:00

Tęsknię za Tobą.

Kiedy codziennie oczy otwierają mi się ze zdumienia, że może być tak źle albo tak dobrze...

Tęsknię, by móc się otworzyć, by móc Ci opowiedzieć, śmiać się z Tobą płakać w rękaw. Pozwalać Ci ocierać łzy i dodawać otuchy. Pozwalać potrząsać sobą kiedy robię głupoty. Biec do Ciebie kiedy mnie potrzebujesz, czuć że jestem Ci potrzebna...Słuchać Cię i wspierać...

Tęsknię do tego byś powiedziała - "przecież tak dobrze Cię znam".

Brakuje mi wariackiego smsa z pytaniem czy mam wory pod oczami po przegadanej nocy...

I tych właśnie przegadanych nocy.

Tyle razy już oddałam Ci mój czas i serce, tyle razy odwróciłaś się plecami. Wciąż w nowej osobie.

Nie ma Cię już od tak dawna.

A ja chyba już nie mam sił by Cię szukać. Boję się zaufać, boję się powierzyć komuś siebie. Choć chciałabym tak bardzo.

TAK BARDZO!!

Przyjaciółko.

Zwrot akcji...

2011-05-11T11:31:00.002+02:00

Po tajemniczych plamkach nie ma śladu. Wczoraj Pani doktor uznała, że to chyba jednak nie była angina tylko trzydniówka...(Jula nie miała żadnych problemów z apetytem czy piciem - jadła jak zwykle - jak mały smok z pięcioma żołądkami :)), no i te plamki....

Ale antybiotyk zapisano :/ Od wczoraj wstrzymano...

Cóż, ważne że jest zdrowa i nic wielkiego się w związku z antybiotykiem nie stało. Żadnych skutków ubocznych (mam nadzieję).

Do końca tygodnia Jula pobędzie jeszcze z babcią - mają już zezwolenie na wyjścia na spacerki ;)

I jeszcze jedna bardzo dobra wiadomość..

Mam kasę na prezent i na tort nawet :)))

Dzisiaj w drodze na przystanek tramwajowy znalazłam 100 zł!!

Jupi! :)

A to moje małe Szczęście :)

Wysypka???

2011-05-10T10:30:00.002+02:00

W piątek lekarka stwierdziła biały nalot na migdałach Juli. Połączyła to z mega-gorączką (39,5 stopnia - piątek rano) i wyszła jej angina.

No to od piątku Jula popija Ceclor wołając nań "jogurcik!!". Oczywiście do tego osłonowy Dicoflor... Wszystko zaczęło iść ku dobremu - Noc z niedzieli na poniedziałek młoda przespała spokojnie. Nawet my się wyspaliśmy. Przyjechała moja Mama, bo ile można wykorzystywać cierpliwość szefa? To już czwarte moje zwolnienie z powodu choroby Juli od marca... Wcześniej bywały "zapalenia górnych dróg oddechowych"...

A wczoraj... Na ciałku Juli pojawiły się plamki - całe wielkie stado na pleckach, brzuchu, buzi... Dzisiaj rano już zbladły - co za licho??? Dobrze, że na dziś mamy wizytę kontrolną w przychodni, może Pani doktor wydedukuje co dzieje się z Młodą.

Przedszkole Julia już lubi... Gdyby nie te choróbska byłoby super...

A kasa - to tylko kasa.

Jej brak po prostu drażni. cholernie drażni.

Bo TYLE można by było Juli pokazać... A tak - nawet nie mam za co kupić jej prezentu na urodziny. a to tylko 18 dni.

Nie trafiłby was szlag?

Im dalej w las...

2011-05-09T11:12:00.000+02:00

tym więcej ... kłopotów.

Już nawet nie płaczę. Po prostu staram się nie myśleć w czasie przyszłym. Dziś jest dziś. Dziś trzeba wziąć Młodą do lekarza i kupić antybiotyk, bo znowu jest chora. Tym razem angina. Prawie czterdziestostopniowa gorączka. Lekarka tylko pokiwała głową. Dziś trzeba kupić pieluchy i jedzenie. Dziś trzeba zapłacić za przedszkole i mieszkanie. Kolejne rachunki są dopiero później....Później ...

Nie mam siły. Jesteśmy równo pod kreską. Już nawet nie od pierwszego do pierwszego. U Mężona w pracy coraz gorzej, a na inną czy dorabianie gdziekolwiek nie ma widoku.

Z dnia na dzień.

Szkoda słów.

Wesołych świąt!!

2011-04-22T12:10:00.000+02:00

Wszystkiego dobrego!!

niech się wam szczęści. :)

Po japońsku... jako-tako...

2011-04-07T15:29:00.000+02:00

Praca praca dom dom dom.... Praca praca i tak w kółeczko.

A kasy jak nie było tak nie ma. Wynajem i żłobek wsysają skutecznie moją pensję.

Ale - Teściowa mi nie zrzędzi nad głową i Teściowa mi nie zrzędzi nad głową - co jest wynikiem właśnie opłacania wynajętego mieszkania i żłobka.

Jula wciąż ma katar. Być może dlatego, że nieleczony trwa tydzień a leczony siedem dni. Siódmy dzień mija jutro. Się zobaczy. Na szczęście żłobek Młoda traktuje jak chleb powszedni i rano jeśli tylko Wiktorek bądź Sybon (Szymon) nie robią jakiejś wielkiej awantury - ona też zostaje spokojnie. Natomiast jeśli oni awanturują się i płaczą to ona też. Solidarna jest. Ale Panie ją chwalą. Bo spokojna, grzeczna i wrażliwa. Czasem tylko nie ma ochoty iść na podwórko z innymi dzieciakami, ale daje się to jakoś przeżyć :)

W żłobku są śniadanka, dwudaniowe obiady i podwieczorki Podobno Młoda elegancko wcina. Jeśli tak, to ma apetyt gigant, bo w domu domaga się jeszcze porcji z naszego obiadu :)

W związku spokój. Wypracowaliśmy sobie metodą prób i błędów schemat działania na dni pracujące.

Rano - za piętnaście szósta Mężon wychodzi do pracy. Za dziesięć zwlekam się ja. Mam chwilę żeby się doprowadzić do porządku - umyć, wypacykować, wciągnąć jakieś ciuchy i przygotować kaszkę dla Młodej. Budzę ją piętnaście po szóstej - jeśli jeszcze sama się nie obudzi, co się rzadko zdarza. Wtrynia kaszę, potem ją ubieram - bez zbędnych ceregieli, żadnego rozpraszania :)) (Kiedyś chciałam delikatnie - to jak się dorwała do zabawek to dopiero pół godzinie próśb i gróźb zdołałam ją przekonać do włożenia kurtki i butów :)))

Jakieś 10 minut później Jula zapakowana do spacerówki podąża wraz ze mną na przystanek autobusowy. Za piętnaście siódma jesteśmy w żłobku.

Potem ja lecę do tramwaju i jadę nim do firmy. Mam czas na książkę!! :)) Mija sobie siedem godzin i Mężon wychodzi z pracy. Jedzie po Julę i przy okazji przepytuje wychowawczynię jak było. Ja wychodzę z roboty kiedy on już jest w drodze do domu z Julą... Robię zakupy.

Mężon ogarnia chałupkę... O siedemnastej wszyscy jesteśmy w domu. Przygotowuję jakieś jedzenie. Jemy obiad, któreś z nas zmywa, a potem Młoda ma nas na wyłączność. :))

Koło 19 Mężon szykuje kanapki do pracy, ja ubrania dla siebie i córy. Sprzątam górę zabawek - oczywiście Jula dzielnie mi pomaga ;) I idziemy do łazienki. Sprawdzony system - jednego dnia ja kąpię Julę a Mężon czyta jej bajkę na dobranoci usypia, kolejnego jest na odwrót :)) Dzięki temu chyba nie padamy na twarze :)))

Młoda o 20 już jest w łóżeczku. Najczęściej wypompowana po żłobku szybko zasypia. Udało się nam ją przyzwyczaić że po kaszce/mleczku na noc, bajce i kołysance, odkładamy ją do łóżeczka wyprzytulaną i wycałowaną i wychodzimy, a ona sobie słucha pozytywki i zasypia :)

A wieczorem czas dla nas... Czasem robię obiad na drugi dzień. Czasem poprasuję. Ale najczęściej jest film albo książka... Czas relaksu relaksu relaksu... :)

Większe zakupy przełożyliśmy na weekend. Podobnie jest z większym sprzątaniem i praniem. Chyba że trzeba... Wtedy trzeba, ale nie kosztem Młodej.

Czas jakoś biegnie, jest może schematycznie = nudno. Ale przynajmniej nie kłócimy się jak kiedyś kto ile zrobił i kto się bardziej zmęczył :))))

Dobrze że już jutro piątek...

Z woli nieba jestem tu....

2011-04-06T11:19:00.000+02:00

Tak mi się jakoś przypomniało ;)

Dla wszystkich babeczek :))

hmmm...

2011-04-01T13:48:00.001+02:00

Żeby nie było tak słodko o tym żłobku...

przeszłyśmy już z Julą jedno zapalenie górnych dróg oddechowych... Katar po pas... wybudzanie się w nocy... kaszel.
Byłam na to przygotowana. Wszyscy mówili ze w żłobkach dzieci chorują. Cóż gdzieś się Jula musi uodpornić na tą zarazę... A czy zarazi się w piaskownicy od zagilonego dzieciaka czy w żłobku to chyba nie ma znaczenia? Przedwczoraj katar pojawił się znowu. Ale zaprowadziłam Młodą do przedszkola. Nie mam za bardzo jak zwalniać się z pracy przez katar :/ Dziś w nocy Jula znowu się budziła i znowu poszła do przedszkola. Zobaczymy co będzie w weekend. Lekarz z przychodni i panie wychowawczynie radziły mi "odpuścić"... Nie wiem na ile to dobre...

Niestety pojawił się też problem z brzuszkiem... Nie wiem co o tym myśleć - najpierw było zatwardzenie, teraz po 2 razy dziennie pojawiają się luźne kupki :/ Czy to reakcja na jedzenie żłobkowe?

echh wciąż wątpliwości...

Zaczęło się...

2011-03-29T13:01:00.002+02:00

Dziś jak gdyby nic zaprowadziłam Julindę do przedszkola....
Nawet zbytnio nie protestowała, bo w korytarzu oprócz niej był jeszcze mały kolega z tatusiem.
I wtedy wpadła wychowawczyni ze słowami - "Muszę coś Państwu powiedzieć. Jak wczoraj zostałam z maluchami rano...."

W mojej głowie rozpoczął się myślowy proces twórczy w kierunku - Jula płakała, chciała do Mamy, nie można jej było uspokoić... działa się jej jakaś krzywda, rany!!!!

...ale wychowawczyni dokończyła - Państwa dzieci pięknie się ze sobą bawiły, aż w końcu Wiktorek podszedł do Julci, przytulił ja i pocałował w usta!!

Zbaraniałam.
Popatrzyłam z ukosa na ojca Wiktorka, on na mnie...

W powietrzu zawisł wielki znak zapytania, przy czym tatuś Młodego miał z lekka zagadkowy uśmiech.

Nie wytrzymałam i wypaliłam, żeby trochę rozładować atmosferę - "Pewnie się pan zastanawia po kim on to ma??" I roześmialiśmy się wszyscy...

Do Juli mruknęłam tylko - nooo, wcześnie zaczynasz kochana...

Ucałowałam ją, pomachała mi na pożegnanie i poszła do sali. I do Wiktorka.

A ja z duszą na ramieniu do pracy.

TO JUŻ???

:))))))))))

Jula Jula Jula....

2011-03-28T15:46:00.002+02:00

Taka już jest :) Cudna, jedyna :))

Pięknie mówi (daje się ją zrozumieć bez tłumacza ;)), sama je (większość jedzonka trafia do buzi ;))

W większości tematów ma własne zdanie... Szczególnie dotyczy to: ubrania, jedzenia, formy zabawy, końca spaceru, kąpieli i czasu spania, ;)))

Najnowszą fazą w którą weszliśmy jest "Psitulić!!!" Nie umiemy z Mężonem odmówić kategorycznej - bądź - nie - prośbie, dzięki czemu polegliśmy na całej linii... Wieczorem z sypialni dobiega "Julę psitulić...." I biegamy na zmianę... Może jej przejdzie... chociaż to jest TAKIE MIŁE :))

Żłobek jest witany z mieszanymi uczuciami. W domu Jula entuzjastycznie wykrzykuje, że idzie do dzieci! i kółko graniaaaaastee, ale kiedy podchodzimy pod drzwi budynku euforia nagle znika. Pojawia się za to podkówka i "nieeee". Na szczęście kiedy zamykają się za mną drzwi Jula wybiera sobie zajęcie z dość dużego wachlarza możliwości żłobkowych i zapomina o mnie i Mężonie na te 8 godzin....

Poza tym jest tak sobie.

Najgorzej z kasą. Moją nową pracę kocham i ubóstwiam. Rzadko mam szansę na chwilę dla siebie - jak dziś ale za to wciąż się coś dzieje, czuję się potrzebna i doceniana. Czas do 16 mija niewiarygodnie szybko. Po pół roku dostałam pierwszą podwyżkę. Po ośmiu miesiącach awans z dalszą możliwością lepszych zarobków za jakieś 2-3 miesiące jak się sprawdzę... Ale niestety Mężon ma znowu kłopoty w pracy... Tyle co ja więcej - on mniej. I wciąż jesteśmy na "zero". O mieszkaniu staram się nie myśleć, żeby znowu nie wpaść w jakiś cholerny dołek.

Teściowa już całkiem ze mną nie rozmawia - jak czego od nas chce - dzwoni do Mężona... Ostatnio on miał rozładowany telefon i byliśmy na zakupach - dostałam sms'a - "niech Paweł włączy telefon!!!!!" Cóż - można i tak... Nie pyta co trzeba Młodej - ostatnio przywieźli jak mnie nie było buciki - jakich w życiu bym dziecku nie kupiła :/ Noga zapoci się jej w 3 minuty... Więcej by tego było ale - OK. Nie nakręcam się :)))

Byle do przodu.

W końcu wiosna!! :)

Byle było tak...

2011-03-14T14:28:00.001+01:00

Jula chyba się przyzwyczaiła :)
Po weekendzie bałyśmy się z wychowawczynią że zacznie protestować gdy będę próbowała wyjść - ale nic z tych rzeczy. Zgodziła się zostać "Jula pocieka tatusia" :D
Wychowawczyni bardzo ją chwaliła za piątek. Sama zaczęła wychodzić ze swojego kącika do dzieci, ładnie się bawi. Ma nawet ulubioną koleżankę - Maję.
Majeczka zaczęła przedszkolakowanie razem z Julą, jest starsza o półtora miesiąca ;))) Dużo szybciej się zaaklimatyzowała i chyba postanowiła zaopiekować się koleżanką :))

Cieszę się ze tak się to odbyło... :)

Czyżby przełom?

2011-03-09T12:20:00.000+01:00

Opiekunka powiedziała wczoraj Mężonowi, że Jula mniej płakała, więcej zjadła i dłużej spała.

Dzisiaj moje dziecko NIE PŁAKAŁO jak wychodziłam bez niej z przedszkola...

Czyżbyśmy zobaczyli światełko w tunelu??

Oby. Jesteśmy bardzo cierpliwi i konsekwentni.

Rano zaprowadzam Młodą ja, po południu odbiera ją Mężon.
Dzisiaj powiedziałam po prostu, poczekaj na tatusia. Zrób Mamusi papa.
No i zrobiła papa i poszła do Pani :)))

Wychowawczyni powiedziała, że przestały się już tak nad nią trząść. Nie pocieszają ciągle, bo Młoda tylko płakała bardziej kiedy próbowały ja utulić - może to jest jakiś klucz?

Dzieci wciąż jeszcze są istotami z innej planety. Jula woli bawić się sama. Dostaje zabawki, które lubi, siada sobie w kąciku, tak by wszystko widzieć i obserwuje. Mam nadzieję, ze w końcu się ośmieli i zacznie bawić...

Ogromną ulgę sprawił mi ten jej dzisiejszy spokój...

Dzięki dziewczyny za wszystkie słowa otuchy. Bardzo potrzebowałam takich "przykładów z życia". :)

Najgorszy tydzień mojego życia...

2011-03-04T10:52:00.001+01:00

Mam nerwy w strzępach.

Wszystkie moje obawy się potwierdziły.

Moje dziecko nienawidzi żłobka jak tylko orientuje się że wychodzę.

Krzyki, spazmy, płacze.

Ja też wczoraj ryczałam. Na ławce pod żłobkiem.

Uśmiecham się, żartuję żeby nie widziała mojego strachu. Ale to nic nie daje.

Mamusiaaaaaaaaaaa!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

I umieram od razu na schodach.

-----------------------------------------------------------------------

Moje dziecko uwielbia żłobek.

Wczoraj umazane obiadkiem rzuciło mi się radośnie w ramiona.

A potem cały wieczór skandowało IZA!! (jej opiekunka) kocki! kadanka!! bajke!! buju buju koniku!!

Jula kola!!!!

Jula, pójdziemy do przedszkola? TAK!

Jula, jak było w przedszkolu? - ajnie!!

-------------------------------------------------------------------------

Czy jest w tym jakiś sens?????

Panie w przedszkolu wciąż mi mówią, że ona się przyzwyczai. Że podoba jej się w przedszkolu, tylko nie może znieść rozstania ze mną. Że najchętniej chciałaby mieć mnie w przedszkolu... Cóż, może się przekwalifikuję??

Jula ładnie je, co podobno jest wielkim sukcesem.

I TYLKO jest bardzo mocno związana ze mną emocjonalnie.

Potrzebuję psychiatry. JUŻ.

Póki co, małe zielone...

Dziecko we mgle

2011-03-01T13:34:00.001+01:00

No i jesteśmy. Obiecywali te dzieci, obiecywali - no i są...

Rozbieramy się, zostawiamy wózeczek. I schody... Mamusiu, czy tam na górze naprawdę są te dzieci??

Pukamy, wchodzimy do sali. Mamusia mówi że na podłodze leży taka sama mata jak w domu. Ok, mogę na niej usiąść. A!!!!! Ten chłopczyk wjechał we mnie na swoim rowerku!!

Mamusia utuli, no i mam osiołka...

Pani mnie zaczepia. Trochę się jej wstydzę, ale nie wygląda groźnie. W sali tylko trzech chłopców. Potem przychodzi dziewczynka - Maja z tatusiem. Ona też jest tu pierwszy raz.

A potem przychodzą inne dzieci... Jeszcze jedna pani... tyle dzieci... jest tak głośno, mamusiu oni wszyscy krzyczą.... Buzia sama układa się w podkówkę. Ale Pani podaje kredki. Rysujemy. Mamusia też. Nigdzie jej nie puszczę, nie spuszczę z niej oka... Panie są miłe. Ale te dzieci krzyczą. Bujam się na koniku. Budujemy domek z klocków. Ten chłopiec mnie straszy!!!! Płaczę!!! Ale jest Mamusia. Pobiegnę szybciutko i schowam się... Oglądam salę. I domek z podusiami. Tam jest mój osiołek!!! Mamusia gdzieś odeszła, znalazłam klocek, wypadł tej dziewczynce, co jeździ na rowerku... Ona nie chce go z powrotem... Ten chlłpczyk też nie chce... Co mam zrobić z tym klockiem?? Rozglądam się bezradnie... Mamusi na ten widok kraja się serce, biegnę do niej!!

Pani wymyśla zabawę w kółeczku. Śpiewamy kółko graniaste.Mocno ściskam rękę Mamy, z nikim więcej nie chcę tańczyć. I nie bardzo rozumiem po co to głośnie klaskanie i krzyki na końcu? Trzymam za rękę Mamusię. Mamusia też się bawi!! Jedzie pociąg z daleka... Mama podczepia mnie do plecków jakiegoś chłopczyka, do mnie przyczepia się dziewczynka - jedziemy!!!!

Pani mówi żeby przyjść jutro. Mama pyta - fajnie było?? "Fajnie" odpowiadam.

Mamusia pyta - przyjdziemy jutro do dzieci? - Tak.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------

Szłam tam jak na ścięcie. Setki razy powiedziałam sobie po drodze jak kiepską Matką jestem, że wybrałam dla dziecka żłobek, zamiast siebie... Zaprowadziłam ją do sali i usiadłam chyba równie zagubiona jak ona... robiąc dobrą minę do złej gry. Nie wytrzymałabym w tym zgiełku nawet pół dnia. To trzeba naprawdę lubić Mam nadzieję, że te Panie właśnie to lubią... Siedziałam tam z gulą w gardle i z głupawym uśmiechem zachęcałam Julę do poznania otoczenia. Odpowiadałam na pytania opiekunki. Podnosiłam rozsypane kredki. Układałam domek z klocków.

Wiem, że to konieczność. Ale wciąż mam gulę w gardle.

Jutro mam ją tam po pół godzinie zostawić samą.

Przed oczami wciąż stoi mi ten sam obrazek: na sali rozbiegane, rozkrzyczane dzieci i pośród nich - ona z tym znalezionym klockiem, którego nie ma komu dać...

Wolę o tym nie myśleć.

Grupa wsparcia potrzebna od zaraz.

2011-02-23T15:24:00.000+01:00

Bo ja już nie mam marzeń. Wiecie?

Pierwszy raz dopuściłam do siebie prawdę. To się nie uda.
Tylko moja rodzinka mnie trzyma. Poza nimi nie mam właściwie nic.

Taki materialny dołek. Głębokości oceanu...........

Strachy na lachy...

2011-02-21T15:14:00.003+01:00

Boszzz… To już ostatni tydzień… Od poniedziałku biorę urlop a od wtorku Julinda zostanie przedszkolaczkiem… Boję się, nawet nie wiecie jak bardzo. I właściwie nie mam z kim o tym strachu…

Jakoś wszyscy mnie uspokajająco zbywają, mówiąc – no będzie dobrze, nie przejmuj się bo dziecko wyczuje Twój strach i samo się będzie bało.

Ale ja nie umiem. Po prostu nie wiem jak odciąć się od moich obaw, że za każdym razem, kiedy będę ją zostawiać samą za drzwiami przedszkola, będzie płakać i wołać „Mamusia!!!!”

Jula ślicznie mówi. Nawet krokodyl i kręgosłup :) I odwracając kartki w książeczkach nazywa rzeczy na ilustracjach, nazywa zwierzątka pokazując je paluszkiem. Rozpoznaje osoby na zdjęciach w albumie…

Jest już TAKA duża…

Ale nie korzysta z nocnika.

Nie potrafi sama jeść łyżką czy widelcem.

Dopiero niedawno przekonała się do kubeczka niekapka.

I rozchorowała nam się w zeszłym tygodniu.

Pewnie złapała jakiegoś wirusa ode mnie, albo od Pawła. Teść z Teściową też byli chorzy.

Na szczęście już jest lepiej, ale przerażał mnie jej chrypiący kaszel, gorączka, zatkany nos…

A przecież dzieci w przedszkolu często chorują :///

Boję się.

W przyszłym tygodniu biorę urlop.

Chcę jej pokazać, że w przedszkolu nie ma się czego bać.

Chociaż sama boję się go jak jasna cholera :))))

Dziesięć dni później

2011-01-17T10:44:00.000+01:00

Jest lepiej! :)

Oko powoli wraca do normalnego stanu, zatoki również.

NAJWAŻNIEJSZE:
Moja córka w sobotę podbiegła do mnie, powiedziała "koam Cie" i "buziaćek" następnie pobiegła do "swoich spraw" :D Jak tu się czymkolwiek martwić?? :D

Moja wena natomiast znowu nie jest w najlepszej kondycji ;)
Ale to już jej problem :)

No i się doigrałam...

2011-01-07T11:09:00.000+01:00

Już "po świętach" siedzę zatem w pracy i umieram.

Moja alergia, którą już uważałam za niebyłą - znów śmieje mi się w twarz.

Jako dziecko chorowałam non stop - zapalenie oskrzeli - jedno po drugim, w końcu zapalenie płuc. Aż jakiś mądry lekarz wysłał mnie na testy skórne dla alergików - okazało się, że mam gigantyczną alergię :/// Roztocza, pieski, kotki, pierze, owcza wełna. Dzięki Bogu pyłki mnie oszczędziły...

No to Mamunia wyeliminowała mi pierze z pościeli, zabroniła odkurzać, piesków, kotków i innych futrzaków na szczęście nie było w domu, więc nie musiałam się z nimi żegnać. Za to przywitałam na stałe pudełeczko z tabletkami Zyrtec.Codziennie przez kilka lat wrzucałam w siebie pigułki, aż wreszcie przestały być potrzebne.

I długo potem nie były. Może sporadycznie po jakichś wielkich porządkach - szczególnie po wietrzeniu szaf ;))

No i dopadło mnie w Boże Narodzenie. Katar, zaczerwienione i opuchnięte oczy. Bóle głowy. I potworne samopoczucie... Cóż - tapety w moim pokoju... To je najbardziej podejrzewam...Ale w sumie roztocza są wszędzie :///

Mama na szczęście miała jakąś Clritinę-zaleczyłam katarzysko i myślałam że jest ok... Ale w poniedziałek okazało się że "coś" przeszkadza mi w oku. Dopiero wczoraj dobiłam się do okulistki. Powiedziała że są to cystki, pojawiły się nie wiadomo skąd, ale podejrzewa alergię... Kiedy spytałam, czy bóle głowy mogą być od oka, zaprzeczyła. Ale podrążyłam temat - alergicy cierpią na zatokowe bóle głowy. Najczęściej boli przód, boki... Tego kataru właściwie nie czuć, ale ... Zapchane katarem siennym zatoki "rozsadzają" czaszkę ://// Do tego wszechobecne uczucie zmęczenia, zdenerwowanie spowodowane kiepskim samopoczuciem... Taaak, to wszystko ja...

Czuję ze czeka mnie powrót do białych pigułek...

Chciałabym, żeby Julę to ominęło, ale z tego co wiem, szanse na to są mizerne :///

Postanowienia noworoczne.

2011-01-03T10:03:00.000+01:00

Jednym z nich jest oczywiście częstsze zaglądanie na bloga… I postanowiłam mocno się tego trzymać. Proszę mnie dopingować.

I schudnąć zamierzam. Bo w sierpniu 3 wesela mi się szykują 2 kuzynów Pawła i jedno – mojego Braciszka i jego Połówki… I trzeba będzie jakoś wyglądać. I jakoś się zorganizować bo to po kolei 6-13-20… A i Julę na dwa będę chyba musiała zabrać ( w sumie to sobie tego nie wyobrażam) bo Teściowa zapewne będzie czynną uczestniczką wesel u dzieci swoich sióstr… A Mamunia – nie wiem czy da radę…

I hmmm… Zamierzam wreszcie kupić to mieszkanie .Czas najwyższy.

I zadbać o moje Małżeństwo… Bo tak ostatnio jakoś… NUDNO :D

I… póki co więcej grzechów nie zamierzam ;)))

Zobaczymy co się wykluje po drodze.

Ale a’ propos Małżeństwa. Zauważyłam, że posiadanie męża jest prawie jak posiadanie samochodu. W sumie to samochodu nie mam, prawa jazdy również… Ale…

Mój Mężon to może nie jakieś luksusowy, szybki samochodzik, ale wygodne, osobowe autko z kratką :)
Bo i rodzinny jest i zapracowany… Nocuje zawsze w swoim garażu. Nie ciągnie go na tankowanie z kolegami na obcych stacjach. Na przeglądach zawsze wychodzi dobrze, wymaga tylko stałej konserwacji. I częstej wymiany oleju :) A co stoi w waszych garażach? :)

Tak na szybko bo ostatni dziś...

2010-12-31T11:00:00.000+01:00

Siedzę w pracy.

Bywa.

Ale tak leniwie jest... Spokojnie... A na mnie przedsylwestrowe zakupy jeszcze czekają.... Że chciałabym stąd już natentychmiast!!!!

Ale nie.

Jeszcze trochę.

Święta były zajefajne.

Mimo że na śledzia w pociągu w tę i wewtę... Mimo, że z powrotem first class, to i tak współpasażerowie wywalali nam bagaż oknem. Na szczęście sanki od Mamuni się zmieściły :)))

A Jula ma 19 miesięcy. I potrafi ... wszystko :D I mówi do nas Mamussia i Tatuś :)))) I sama skarpetki zakłada!! :D nie ważne że spodem do góry! Dzisiaj rano jak Mężon szykował jej kaszkę i liczył wsypywane łyżki raz... dwa... ona dokończyła "ci... ćtely" :D:D:D zbaranieliśmy tak totalnie, ale ostatnio często się nam zdarza ;))) Jula - którą chcesz książeczkę? - INNĄ!! :D

I jessu jak dobrze że ta baba z nami jeszcze tylko 2 miesiące... Jak dobrze...Bo mam w gardle kolację jak ona przychodzi nabzdyczona rano... I co nieco z obiadu pewnie też. A po południu BARDZO się staram wrócić PO Mężonie jak on już ją zmieni...

I dzisiaj romantyszny wieszór będziemy robić. I w scrabble będziemy grać. I pić Martini. I jeść co się uda kupić... Może lody?? :D:D:D

Szczęścia Wam życzę. Niech ten 2011 będzie... LEPSZY.

Wesołych świąt!!

2010-12-21T14:04:00.002+01:00

Wszystkiego naj naj naj naj dla was wszystkich!!

Cudownych świąt!! :)

No to roooozpęd...............

2010-12-13T15:19:00.002+01:00

i lecimy.

Zapisaliśmy Julę do przedszkolakowa. Tzn żłobkowa chyba... Akademii Malucha w każdym razie :)) Pani właścicielka-opiekunka cudownie miła. Od razu miałam ochotę przyprowadzić moje dziecko :)) Oby Juli też się spodobała. Pierwsze spotkanie - 1 marca. Już się jednocześnie boję i cieszę...

Na święta jedziemy do mojej Mamy. 22 grudnia. Pociągiem. Już kupiłam bilety, żeby się nie rozmyślić :)) To na pewno będzie ciekawe doświadczenie. I zastanawiam się wciąż od nowa - czy Jula rozniesie pociąg? Czy może jednak pociąg przetrwa i dowiezie nas na miejsce? :))

I piekę ciasteczka. DUŻO. Braciszek z Połówką jadą autkiem dostawczym, więc będzie można Mamunię troszkę odciążyć w przygotowaniach i siebie również w taszczeniu bagaży.

Wciąż jestem w fazie organizacji wszystkiego. Pewnie w Wigilię padnę na twarz. W te kluski z makiem i inne kapuściane pierogi i z błogością zasnę :))

Teściowa odkąd ją poinformowaliśmy (tzn Mężon poinformował) o tym, że ją odstawiamy, zaczęła się łasić. Dziś np przyniosła nam obiad. Zagaduje, nawet prezenty na Mikołaja nam kupiła. Może to święta na nią tak wpływają? Albo się boi, że całkiem chcemy się odciąć? Mi wystarczy jak przestanie się panoszyć codziennie na moich wynajętych 42 metrach... Od czasu do czasu mogę ją widywać.

Matula kiepściutko z kręgami słupnymi... Ale przed szpitalem broni się rękami i nogami... Zobaczymy co w końcu będzie...

Nie mam bladego pojęcia co kupić Braciszkowi i jego Połówce... I Babci. Biegam nieprzytomnie między półkami... Na szczęście Mamunia, Tatunio i Dziadek mają już wytypowane prezenty. Rodzinna burza mózgów dała efekty :)))

W pracy fajnie. Zobaczymy, czy wzrosną również moje dochody, jak mi obiecano. Póki co staram się robić dobre wrażenie niczym Kwiatkowska nie migając się od żadnego zajęcia.

A Jula...

Jula skończyła 18 miesięcy...

I mówi. Swoim póki co dziecinnym językiem - ale już nieźle zrozumiałym :))

O sobie - Cinka. (chyba od dziewczynka ;)

Nazywa poprawnie wszystkich członków rodziny - nawet na ojca czasem wrzaśnie "Paeł"! :))

Nazywa obrazki w książkach, pokazując je paluszkiem.

I "pijiamka" (piżamka), "wielec"(widelec), "kakuj"(wskakuj), "pompamy" (kąpiemy), "kaka" - (kaszka), "kocik" - (kocyk), "cieś" - (chcę), sinka (szynka), banan, buła - (bułka). I wiele innych...

Najfajniejsze jednak są słówka "mimak" i "bonka" - proszę o typy co znaczą :D
Osiołek wciąż jest "IIII-AAAAA" :D Biegnie po niego ilekroć znajdzie go w książce o Kubusiu Puchatku, która jest już nieziemsko wymiętolona od ciągłego "citamy!" . "Ćitać" mogłaby na okrągło. I układać klocki - sczepiać, rozczepiać...

Pomaga mi zapakować pralkę, pokazuje gdzie stoi proszek i płyn do płukania... Mokre pranie wyciąga i biega wieszać :P Sama wynosi zużytą pieluchę do kosza... Dziubie po talerzyku widelcem... Próbuje jeść...

Wciąż łapię się na tym, ze nie wiem kiedy tego wszystkiego się nauczyła. Że już jest taka duża. Taka mądra.. Jestem z niej dumna! :)

Dotarła już do rozmiaru 86. Dzięki paczkom od Wisienki bankructwo od zmian garderoby póki co nam nie grozi :)))

Ogólnie czas płynie szybko... I jest ciekawie :))

Wciąż sobie obiecuję...

2010-12-06T15:55:00.001+01:00

Że wpadnę tu na dłużej.

Cisną mi się do głowy tematy, które koniecznie muszę opisać.
I wciąż coś "wypada".
A chciałabym o Juli.
I o Teściowej...
I o tym, że z Mężonem już znacznie lepiej i może przetrwamy jakoś ten siódmy rok...
A dziś Mikołajki...
Jula dostała od Babci wózek dla lalek - rączka sięga jej pod bródkę "żeby na wiosnę też mogła nim jeździć" i paskudny różowy nocnik, w kolorze łazienek sprzed stanu wojennego. I wyłupiastooką kaczką.... Na jego widok młoda uciekła z piskiem i nie chciała mnie wypuścić do pracy... Boję się co zastanę w domu, bo znając moją teściową będzie chciała "wypróbować" nowy nabytek na dziecku... :(
Jula do tej pory płacze na widok spinek i gumek do włosów.
Przez jakiś czas uciekała nawet od swojego ukochanego osiołka na którym babcia demonstrowała jej jak się nosi "gumeczki". :((
Nic nie dociera. Kompletnie nic.
Na okrągło są słodkie serki, jogurty, ciasteczka.
Zupy jarzynowe z pokrojonymi jarzynkami, z indykiem, które sama gotuję, a które w mojej obecności znikają w brzuszku Juli w "trymiga" - w tygodniu stoją prawie nieruszone.
Naturalne jogurty, jabłka, biały ser... NIC. Mimo próśb.
Kiedy wracam bardzo późno do domu i nie zdążę czegoś przygotować - proszę żeby tesciowa zrobiła małej jedzenie z gotowych, zamrożonych składników.
Ona wtedy kupuje gotowe słoiczki dla 5-cio miesięcznych dzieci i podaje to z makaronem... Wolę więc stanąć "na rzęsach".
Wiem, że Młoda ogląda telewizor, bo od rana krzyczy "baja" wymachując pilotem...
A potem przychodzi dziadek na Eurosport.

Od marca Jula idzie do prywatnego "żłobkoprzedszkola". W tej sytuacji wszystko będzie lepsze niż "babcia".

Taka JA.

2010-11-09T12:03:00.002+01:00

Coś o mnie. Bo może niektórzy jeszcze nie wiedzą.
Albo nie chcą wiedzieć.
Albo wydaje im się, że wiedzą...Może co nieco sprostuję.

Zazwyczaj więc jestem -

zrównoważona
zabawna
empatyczna
cierpliwa
miła
uprzejma

Ale często bywam -

cyniczna
złośliwa
uparta
apodyktyczna
impulsywna
nieznośna

i nieobliczalna.Co prowadzi do tego, że można by było dodać tutaj jeszcze sporo innych mało sympatycznych cech.

Ogólnie zołza.

I to "często" zdarza mi się naprawdę CZĘSTO. Czasem nawet częściej niż zazwyczaj.
To moja forma obrony przed stresem. Przed trudnymi sytuacjami. I nie zamierzam nad tym "popracować". Taka jestem. I już.

Nic z tego.

2010-10-28T13:11:00.003+02:00

Bańka mydlana

2010-10-20T09:14:00.005+02:00

jest nietrwała i delikatna. Szybko pęka i zostaje po niej mokry ślad.

Takie właśnie ostatnio są moje marzenia. Pryskają jak mydlane bańki, pozostawiając mokre ślady na moich policzkach.

Właściciele mieszkania oczywiście nie zgodzili się na zaproponowaną przez nas kwotę. Mamy szansę najwyżej na 2-3 tysiące.

ALEEEEE....

Wczoraj był u nas doradca finansowy. Dzisiaj mamy dostać informacje jaki maksymalny kredyt możemy uzyskać.

Piłka ciągle w grze...

Aaaaa..............

2010-10-18T15:30:00.003+02:00

Znalazłam mieszkanie. Piękne. Przestronne. Od razu chciałam w nim zamieszkać... Ciągle mam je przed oczami. Nawet widoki z okna.

Ale możemy dać za nie tylko określoną kwotę (szitttt zdolność kredytowa, która zmienia się jak w kalejdoskopie)...

A właściciele spodziewają się więcej. Do jutra mają się zastanowić nad naszą ofertą. Sprzedają to mieszkanie już półtora roku więc mam jakąś niewielką nadzieję...

Szlag....

Nic mi się nie chce.

Deszcz pada. Zimno. Źle.

Drewniana...

2010-10-15T09:11:00.005+02:00

Czuję się trochę jak Pinokio…

Bo trochę to takie oszukane… Miało być inaczej. W bajkach opisują miłość po grób, a nie ciężką harówę o utrzymanie związku.

Cóż, życie to nie bajka…

Ale nie poddaję się – bo przecież najgorszy jest ten siódmy rok, a potem ma być lepiej. I dzisiaj właśnie zaczynamy ten siódmy rok. (Od sześciu ze sobą mieszkamy) Raz było lepiej, raz gorzej. „Docieranie się” nie jest najprostszą sprawą.

Wierzę, ze damy radę. Rozmawiamy, staramy się poświęcać sobie jak najwięcej czasu.

Dziękuję, za wszystkie wasze komentarze. Z każdego wzięłam coś dla siebie.

Biegniemy dzisiaj oglądać dwa mieszkania. Może jak mocno uwikłam się w to załatwianie kredytu, w remonty, urządzanie mieszkania, będzie mniej czasu na zastanawianie się i wymyślanie głupot.

Nie ma książąt z bajki, nie ma idealnych związków.

Naiwne dziewczynki nie powinny istnieć… Tą we mnie właśnie spakowałam i wywaliłam za drzwi. Choć sądziłam że już dawno odeszła – widocznie nie w tej sprawie…

Redukcja oczekiwań. Szeroki kompromis...

I piąta rocznica ślubu...

Kłopoty jeden za drugim...

2010-10-06T12:51:00.007+02:00

Kłopot z mieszkaniem, to nic...

Długo się zbierałam, żeby wreszcie napisać ten post...
Nie wiem jak się do niego zabrać, a bardzo mi zależy na uporządkowaniu myśli...

W związku zdarzają się zakręty. Mniejsze i większe, czasem na takim wirażu można sobie wybić zęby, czasem wyjechać na nową, prostszą drogę, która prowadzi wygodnie... aż do następnego zakrętu... Czasami jednak skręt prowadzi nas na szlaban z końcem drogi i stromym urwiskiem tuż za nim.

Nie wiem, w którym miejscu jestem teraz. Zakręt ciągnie się i ciągnie. W dodatku po wertepach...

Drażnią mnie tłumaczenia problemu typu:"póki nie było Juli, było inaczej". Oczywiście, że było. Oczywiście, ze miałam dla niego więcej czasu, więcej sił wieczorem. Ale z tym należało się liczyć, gdy zapragnęliśmy dziecka. Bo przecież pragnęliśmy go obydwoje... Wracamy z pracy późno, ja wcześniej, Mężon jakąś godzinę - dwie później (18- 19). Jemy "obiadokolację", chwila oddechu, odgruzowywanie mieszkania, kąpanie Juli i każde chowa się w swój kąt pokoju. On przy komputerze, ja przy tv-książce-gazecie, albo w kuchni zajęta obiadem na kolejny dzień. Wieczory są podobne do siebie jak krople wody. Dialogu właściwie nie ma. Tylko rzucane w eter zdania na temat bieżących spraw.

Jego też tak właściwie nie ma. Drażnią go moje nagabywania, żeby spędził więcej czasu z Małą. Drażnią moje pytania, dlaczego tak późno wraca. Zawsze ma jedną odpowiedź: nadgodziny, korki.

Boję się, że on już nie ma ochoty wracać do domu...
Boję się, że powoli przestaje mi przeszkadzać, że go nie ma...

Mówi, że kocha. Ale oprócz mówienia niewiele się dzieje. Na moje propozycje kolacji w domowych pieleszach przy dobrym winie i czymś ekstra do pożarcia odpowiedź jest jedna - "nie mamy kasy na takie pierdoły". (w domyśle: kupujemy przecież mieszkanie) Kasy nie ma też na inne "pierdoły" - jak głupi kwiatek, kino, nie mówiąc już o jakimś ekstra wyjściu.

Nie wiem co jest źle.

A może wiem? Straciliśmy te motyle w brzuchu... Magnetyzm, który sam wyciągał nam ręce do siebie...

Po ciąży przewartościowałam sobie wszystko. Na pierwszym miejscu zagościła Jula. Nie wiem czy to w tej chwili nie jest jedyne miejsce... Czy wszystkie matki mają takiego hopla? Jak zmienił się wasz związek po tym jak zawitały w waszych sercach dzieci? Jak sobie poradziłyście, żeby upchnąć tam jeszcze męża?

Zbyt mało starań, zbyt mało chęci...
I brak pomysłów jak to rozkręcić od nowa.
Bo przecież trzeba - dla Juli.
Bo przecież przysięgaliśmy - dopóki śmierć...

Jesteśmy po pierwszej poważnej rozmowie, z której właściwie nic nie wynikło. Ale jest pewien progres - w ogóle zaczęliśmy rozmawiać... Tylko - co dalej?

Za niecałe 2 tygodnie nasza piąta rocznica ślubu...

Egzystencjalnie...

2010-10-04T08:38:00.008+02:00

Zacznę może od tego, że nie jestem zwolenniczką nieoczekiwanych zmian. Żadnych. Nawet niespodzianki nie za bardzo mi leżą - no, może z wyjątkiem tych pod choinką...

Wolę wiedzieć. Przygotować się.

I wiem, że nie zawsze tak się da...

I mimo to, strasznie przeżywam każdą narzuconą modyfikację mojego życia. Każdą niezależną ode mnie zmianę traktuję jak wroga, co wywołuje mega-stres.

Do wyprowadzki dojrzałam sama. Do ślubu. Potem do powiększenia rodziny. 9 miesięcy docierało do mnie to, że będę mamą. Dotarło.

A potem... Wszystko zaczęło gnać na łeb na szyję. Urlop macierzyński skończył się stanowczo za szybko. Musiałam wracać do pracy. Pierwsza niechciana zmiana, ale jakoś się z nią pogodziłam – przyjechała Mama, Juli było z nią dobrze...

Mama coraz gorzej się czuła, zapadła decyzja o oddaniu Młodej do żłobka. Znalazłam żłobek, potrzebowałam tylko podwyżki w robocie, ale jak wiecie – wtrąciła się Teściowa. A mnie wyrzucili z pracy.

Zmieniłam pracę – mam podpisać umowę na rok. Ale Teściowa dalej kręci mi się po domu... To już historia na całkiem nowy post...

Nie o tym jednak chciałam. Bo jak bumerang powraca sprawa mieszkania. Wszyscy, łącznie z Mężonem cisną – musimy wziąć kredyt i kupić mieszkanie. A mnie to ciśnienie już rozsadza czaszkę.

Trzeba się śpieszyć, bo "rodzina na swoim" na dogodnych warunkach, będzie przyznawana jeszcze tylko do końca roku. Rozumiem...

Sezonowość pracy Mężona objawia się dość wysoką pensją w miesiącach wiosenno-letnich i wczesno-jesiennych. Potem znowu będzie lipa. Też rozumiem.

Jula już potrzebuje swojego pokoiku – jej zabawki są teraz po prostu WSZĘDZIE. Argument nie do pobicia.

Chciałabym już być tak naprawdę "U siebie". Niezaprzeczalnie – również na TAK.

Więc o co chodzi????

Chodzi o mnie. Odkąd jest Jula – przestałam skakać "na główkę" do głębokiej wody. Wszystko analizuję, przeliczam, odwracam od podszewki i oglądam milion razy... Nigdy taka nie byłam!

I wyliczam przeszkody... :( BO:

Liczyłam na trochę wyższą pensję – ale na podwyżkę mogę liczyć dopiero pod koniec roku, jak już sprawdzę się w pracy. Rozumiem. Ale to akurat nie poprawia naszej zdolności kredytowej.

Nie mamy kasy na uruchomienie kredytu, ani – pomysłu skąd tą cholerną kasę wziąć.

Wciąż przeglądam oferty – dotąd nie znalazłam mieszkania, które by mnie "urzekło". A raczej w każdym znajduję coś co jest nie tak...

Bo teraz mi jest dobrze tak jak jest!! Bo boję się tej decyzji!!!

30 lat!! Jakaś totalna masakra!! W ciągu 30 lat mogę 30 razy stracić pracę. Albo Mężon. A jeśli... jeśli coś się nam odwidzi i nie będziemy chcieli już być razem?? A jeśli popełnię błąd? Sąsiedzi będą do kitu, na remont mieszkania nie starczy kasy, utopię kasę w czymś, czego za rok nie będę już chciała? I 29 następnych lat będę się męczyć?? I dlaczego tylko ja mam szukać tego mieszkania, ja wybierać bank i załatwiać kredyt , a potem nadzorować remont???

Straszne. Wizja apokaliptyczna. Mój optymizm zdycha gdzieś pod płotem...

Ciekawe, co się stanie gdy kliknę "opublikuj posta"?

Kiedyś to pomagało mi spojrzeć na wszystko "od zewnątrz"....

Tak sobie myślę...

2010-09-29T15:20:00.004+02:00

Myślę, że znowu zaczynam potrzebować uporządkowania. Ładu... W myślach, w uczuciach...

Podzielić się obawami, nawet czasami lękiem, o to co jest, albo czego niestety już nie ma...

Podzielić się radością z Juli.

Zaczynam znowu potrzebować mojego miejsca...

Miesiąc...

2010-09-27T12:56:00.005+02:00

Szybko zleciało. Myślałam, że uda mi się wcześniej, ale nie.

Okres próbny w pracy już się kończy. Z sukcesem.

W domu Teściowa opiekuje się Młodą. Są tego dobre i złe strony...

Młoda biega.

Jestem totalnie rozbita i niepoukładana. Nie potrafię usiąść i opowiedzieć o tym, co się we mnie dzieje, a co dopiero napisać. A być może by mi to pomogło.

Przede mną kolejne zmiany. Stabilizacja wyjechała na BARDZO długie wakacje. Chcę wierzyć, że zdołam to jakoś ogarnąć.

A za oknem jesień.

z prędkością światła...

2010-08-27T11:30:00.012+02:00

Cierpliwości... ;)

Jestem?

2010-08-18T13:07:00.008+02:00

Na głowie kwietny ma wianek... ;)

Zdjęcia z badylkiem i motylkiem jeszcze nie mamy.
Wakacje nam się kończą... Zaraz będzie " i tyle je widzieli" - gdzieś tam tylko podniesie się kurz na drodze...

A u nas zmiany zmiany zmiany...

Pracę właściwie zmieniam... Bo płatny urlop jeszcze trwa przez sierpień i wrzesień, a ja już we wrześniu zaczynam coś nowego. Wyzwanie. Czy podołam - to się zobaczy, w każdym razie muszę spróbować.

Jula ma już pięć zębów. Kolejne już powoli rozpychają dziąsełka. Młoda szybko nadrabia braki ;)
I pierwsze kroczki też już postawione. Ona sama chyba jeszcze o tym nie wie :D bo bardzo pilnuje asekuracji, ale czasem jest coś bardziej ciekawego niż przytrzymująca ręka mamy i trzeba pójść odrobinę szybciej...

Dzisiaj głaskała mnie po głowie mówiąc: "moja mama... moja..." :D No skoro można tak z osiołkiem, to czemu nie z mamą. A ja się po prostu cichutko rozpływałam ze szczęścia...

Dogadujemy się całkiem nieźle. Niesamowicie mnie cieszą te dwa miesiące wolnego jakie sprawił mi mój były szeryf... Tyle radości z Juli, tyle wspomnień...

Odpoczęłam. Zadbałam o siebie. Odżyłam. Nabrałam siły i optymizmu. Dopiero z perspektywy czasu widzę jak bardzo byłam zmęczona tym, że w pracy nic się nie zmieniało, nie tylko finansowo. Właściwie - to była konieczna decyzja, Szeryf tylko podjął ją za mnie, dodając jeszcze od siebie "coś na rozpęd" - możliwość spędzenia tego cudownego czasu z dzieckiem...

Od pierwszego września - tak jak dzieciaki w szkołach - zacznę coś nowego. Oby lepszego. I może będę miała siłę, żeby wrócić również tutaj.

Dzięki, że jesteście.