Przejdź do głównej zawartości

W międzyczasie

Jula bardzo dzielnie znosi wszystkie zabiegi "okołogębowe". A one na szczęście dają rezultaty - mamy jeszcze tylko 2-3 ostatnie plamy do wyleczenia.

Mój antybiotyk też się spisał - wprawdzie jego działanie będę czuła jeszcze jakiś tydzień (jakieś wolno uwalniające się substancje) ale najgorsze dolegliwości brzuszne już powoli mijają. A gardło blednie.

A w międzyczasie jest nam razem TAK dobrze....  :)

Bawimy się i roznosimy dom :D Dziś rano - w pościeli, rozchichotane i szczęśliwe przytulałyśmy się na zapas... Jula między jednym atakiem śmiechu a kolejnym -

Mamusiu!! Nie psytulaj mnie tak bo mnie spocisz!!!!!

:)))
miłego dnia!!

Komentarze

  1. Mam nadzieję, że nie spociłaś za bardzo biednego dziecka ;) super, że zdrowie się klaruje

    OdpowiedzUsuń
  2. "Mamusiu!! Nie psytulaj mnie tak bo mnie spocisz!!!!!"- uśmiałam się do łez :D

    OdpowiedzUsuń
  3. A to Julka mądrala :) Dobrze, że zdrowiejesz.

    OdpowiedzUsuń
  4. No mamo! Jak ty tak możesz pocić biedne dziecko? :D:D
    Ale jest kochana :D :***

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Zbieram dobre słowa ;)

Popularne posty z tego bloga

Maj mi gdzieś się zapodział....

Ani się nie obejrzałam a już 26...
Ciągle się coś dzieje, czas biegnie jak zwariowany.
Ledwo nadążam ze wszystkim :)

Ale co zrobisz jak nic nie zrobisz?

Dopiero co byliśmy w górach, dopiero wdrapywaliśmy się pod Giewont... Pięknie było... Udała się nam pogoda, odetchnęliśmy innością, wolnością, zachłysnęłam się na chwilę tym, że "nic nie muszę"... Jula poradziła sobie doskonale, bez narzekań pędziła po górskich ścieżkach, dzień kończąc dodatkowo szaleństwami na placu zabaw.


Uwielbiam Antałówkę, najchętniej zostałabym tam na zawsze :D


A potem wróciliśmy do rzeczywistości - dzień po dniu dom, szkoła, praca, dom szkoła praca, jakiś szybki weekend i od nowa.

Wyrobiłam latorośli dowód osobisty,  bo przyda się jej pod koniec sierpnia.

Jula zaliczyła pierwsze baletowe występy dla szerokiej publiczności na Pikniku, kolejne jeszcze przed nami. Uwielbiam patrzeć jak tańczy, prościutka jak struna, jak ćwiczy to, czego do końca nie potrafi, jaka jest zadowolona, że umie rozciągnąć się…

Niedoczas....

Czytałam niedawno artykuł.
O nowego rodzaju biedzie.
O ludziach, którzy cierpią na brak czasu. Za żadne pieniądze nie da się go kupić...

Mi się ostatnio wydaje, że spędzam moje życie w pracy. Albo do niej jadąc, albo z niej wracając. Nie macie tak czasami?
Czas, który odczuwam naprawdę, ten, kiedy jestem z moją rodziną, albo robię coś dla siebie jest na wagę złota. I znam tę wagę...

Wielkanoc była wspaniała. Tym razem Rodzice i Babcia przyjechali do mnie. Mialam ich wszystkich tak blisko i choć pojawiły się międzypokoleniowe zgrzyty, było dobrze...

Kiedyś nie doceniałam tego wspólnego czasu. Teraz kiedy pozostało nas tak mało... kolekcjonuję wszystkie momenty, zapisuję w myślach chwile. Na zapas.

Jeszcze dwa dni i uciekamy z K. Reset, zmiana otoczenia, potrzebuję tego bardzo.
Znowu z Rodzicami... :-)

Nie mogę się doczekać.

Dziękuję że zostawiacie słowa. Może tego bardzo nie widać, ale znowu mi się dzięki temu chce pisać. 😀
Udanego weekendu.
Słońca Wam i Sobie życzę!

Ku pamięci ;-)

Ważne!

Dzisiaj moja córka zaczęła pisać swój pamiętnik.

Ziarno zostało zasiane...

Ale serio? Że już??

Przecież jeszcze niedawno nie umiała czytać ani pisać!!


Starzeję się...

Niewątpliwie.