Przejdź do głównej zawartości

Słodko sobie śpię...

Komentarze

  1. Jaki aniołek cudny kochany!!!!! Buziaki dla Was dziewczyny!

    OdpowiedzUsuń
  2. To zawsze najbardziej rozczulający widok :) Gdybyśmy się przypadkiem w sierpniu do Krk wybierali to dam Ci wcześniej znać i się na tą małą kawkę wprosimy :)

    OdpowiedzUsuń
  3. Dzięki Ewuś!! Twój Haniołek też śliczny :)

    Blanko zapraszam jak najbardziej :) Po 15 juz będę w domku jak wrócę od rodziców :)

    OdpowiedzUsuń
  4. Powtórzę się :D W takich chwilach siądźcie sobie z Mężonem i wpatrujcie się w Julkę i delektujcie się takim stanem, jak zacznie raczkować itp, to będziecie marzyć o takich chwilach :D

    OdpowiedzUsuń
  5. Bardzo przyjemnie jest czytać i patrzeć na radosne relacje z życia Młodej Mamy :-)

    Teściową ...masz rzeczywiście - trudną ( delikatnie mówiąc). Wydaje mi się, że najlepszym sposobem na nią będzie - wysłuchać tego co ma do powiedzenia, bez dyskusji ...i zrobić po swojemu :-) Może z czasem dotrze do niej, że to - Wasze życie i Wasze decyzje się liczą.

    Pozdrawiam serdecznie :-)
    Florella

    OdpowiedzUsuń
  6. Ale słodka ta Wasza niunia:-)))
    Kochana, podaj mi swój mail, to wyślę Ci fotki naszego Miłoszka. Pozdrawiam!

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Zbieram dobre słowa ;)

Popularne posty z tego bloga

Ku pamięci ;-)

Ważne!

Dzisiaj moja córka zaczęła pisać swój pamiętnik.

Ziarno zostało zasiane...

Ale serio? Że już??

Przecież jeszcze niedawno nie umiała czytać ani pisać!!


Starzeję się...

Niewątpliwie.

Niedoczas....

Czytałam niedawno artykuł.
O nowego rodzaju biedzie.
O ludziach, którzy cierpią na brak czasu. Za żadne pieniądze nie da się go kupić...

Mi się ostatnio wydaje, że spędzam moje życie w pracy. Albo do niej jadąc, albo z niej wracając. Nie macie tak czasami?
Czas, który odczuwam naprawdę, ten, kiedy jestem z moją rodziną, albo robię coś dla siebie jest na wagę złota. I znam tę wagę...

Wielkanoc była wspaniała. Tym razem Rodzice i Babcia przyjechali do mnie. Mialam ich wszystkich tak blisko i choć pojawiły się międzypokoleniowe zgrzyty, było dobrze...

Kiedyś nie doceniałam tego wspólnego czasu. Teraz kiedy pozostało nas tak mało... kolekcjonuję wszystkie momenty, zapisuję w myślach chwile. Na zapas.

Jeszcze dwa dni i uciekamy z K. Reset, zmiana otoczenia, potrzebuję tego bardzo.
Znowu z Rodzicami... :-)

Nie mogę się doczekać.

Dziękuję że zostawiacie słowa. Może tego bardzo nie widać, ale znowu mi się dzięki temu chce pisać. 😀
Udanego weekendu.
Słońca Wam i Sobie życzę!

Maj mi gdzieś się zapodział....

Ani się nie obejrzałam a już 26...
Ciągle się coś dzieje, czas biegnie jak zwariowany.
Ledwo nadążam ze wszystkim :)

Ale co zrobisz jak nic nie zrobisz?

Dopiero co byliśmy w górach, dopiero wdrapywaliśmy się pod Giewont... Pięknie było... Udała się nam pogoda, odetchnęliśmy innością, wolnością, zachłysnęłam się na chwilę tym, że "nic nie muszę"... Jula poradziła sobie doskonale, bez narzekań pędziła po górskich ścieżkach, dzień kończąc dodatkowo szaleństwami na placu zabaw.


Uwielbiam Antałówkę, najchętniej zostałabym tam na zawsze :D


A potem wróciliśmy do rzeczywistości - dzień po dniu dom, szkoła, praca, dom szkoła praca, jakiś szybki weekend i od nowa.

Wyrobiłam latorośli dowód osobisty,  bo przyda się jej pod koniec sierpnia.

Jula zaliczyła pierwsze baletowe występy dla szerokiej publiczności na Pikniku, kolejne jeszcze przed nami. Uwielbiam patrzeć jak tańczy, prościutka jak struna, jak ćwiczy to, czego do końca nie potrafi, jaka jest zadowolona, że umie rozciągnąć się…