Przejdź do głównej zawartości

Zima zima zima...

Zasypało nas konkretnie... I takie jakieś to wszystko jest... Senne jak polarny niedźwiedź...

Po klatce zaczynają się poniewierać części windy. Tu kawałek drzwi, tam stalowa futryna... Coś robią. Na moim piętrze ostatnio wielką dziurę w ścianie, w którą został wetkany jakiś mechanizm. Nie nastrajam się pozytywnie. W Polsce nie robi się niczego przed wyznaczonym czasem - szczególnie teraz jak jest kryzys i trzeba "szanować robotę"...

W niedzielę byli teściowie na obiedzie. Całkiem nawet bezboleśnie się odbyło. No, może trochę podnieśli mi od razu ciśnienie, przychodząc pół godziny wcześniej niż mieli być i musiałam przyśpieszyć robienie jedzenia. Na szczęście im smakowało. Na tapecie była oczywiście Młoda i to, jak zamierzamy się urządzić z tymi wszystkimi dziecięcymi akcesoriami...

A ja... Robię się coraz bardziej okrągła w pasie. W sobotę ledwo się objęłam krawieckim metrem i jedynka bardzo delikatnie dotykała setki... Noszę przed sobą harcerski plecak wypchany do granic możliwości, poza tym nie widać że jestem w ciąży...
Ale czuję coraz większą sympatię do tego gościa: *. Jeszcze trochę i tylko wąsów będzie mi brakować... ;)

Hmmm ale chciałam o czymś innym jeszcze...
W moim życiu to jest taki czas, że mocniej wszystko odczuwam. Mniej analizuję, mniej się czepiam, biorę wszystko takie, jakim się wydaje i... Dobrze mi z tym...
Zauważam całe mnóstwo drobiazgów, którymi jest wypełnione moje życie, dostrzegam, że przede wszystkim wypełnione jest moim Facetem... Ostatnio wciąż na nowo mnie zaskakuje swoją miłością... Robi rzeczy, które może nie do końca mu się podobają, ale robi je dla mnie...
Muszę zapamiętać ten okres - na gorszy czas ;)

*(obrazek ze strony http://images.google.pl)


Komentarze

  1. Ja dzieki Tobie wczoraj przypomnialam sobie o tych dobrych chwilach, o tym jak nosil mnie na rakach... dziekuje Ci za to:* Bo ja zapomnialam;(

    A co dobrego bylo na obiad?:D

    OdpowiedzUsuń
  2. Cieszę się Kochana :) Pamiętaj o tym... To może wrócić :) A na obiad był karczek po królewsku ;)

    OdpowiedzUsuń
  3. a ja slyszalam,ze ten kryzys to pic na wode;((
    i ja doceniam swego meza, jakos juz sie przyzwyczailam. nie ma juz fajerwerek, ale ta stagnacja tez mi sie podoba:)

    OdpowiedzUsuń
  4. ano niestety nie pic... A meza trzeba doceniac, szczegolnie jak sie malo wtrąca ;) nieprawdaż? :D

    OdpowiedzUsuń
  5. kochana wspaniały czas nastał dla Ciebie, a ta seteczka coraz bardziej mi sie podoba, mała rośnie jak na drożdzach a to wspaniala wiadomość :)))) a tatus chyba wczuł sie w role i zeby mu tak zostało hihihiih :))))
    buziakuje Was obie a co ;))

    OdpowiedzUsuń
  6. Kasiu, byle mu wąsy nie urosły :D:D A Julka to będzie silna baba, już to wiem :D Po takiej matce nie ma innego wyjscia ;) Dzięki za całuski Mężonowi każę wycałować brzuszek :D

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Zbieram dobre słowa ;)

Popularne posty z tego bloga

Ku pamięci ;-)

Ważne!

Dzisiaj moja córka zaczęła pisać swój pamiętnik.

Ziarno zostało zasiane...

Ale serio? Że już??

Przecież jeszcze niedawno nie umiała czytać ani pisać!!


Starzeję się...

Niewątpliwie.

Wkurw totalny.

Zwykle tak bywa, że...

Do pewnego momentu jest super, doskonała relacja, pełne zrozumienie, odczytywanie zachcianek, picie sobie z dzióbków i tak dalej...

Następnie przychodzi zgrzyt. I Misiaczkowi Dziubdziusiowi, Koteczkowi rosną rogi i pazury, kopytami zarysowuje parkiet, we wszystkim jest na "nie".

Zaczyna używać słów "Mogłaś to zrobić wczoraj", " Mogłaś mi przypomnieć", " Nie wiedziałem", "Nie mam na to czasu" i "Czym ty jesteś zmęczona???"

Nagle czujemy się odpowiedzialne za całe zlo tego świata łącznie z gradobiciem i plagą komarów.

I domową boginię wśród fajerwerków i donośnych efektów dźwiękowych szlag nagły trafia.

Oczywiście ten stan rzeczy nie trwa nigdy długo. Misiaczek piłuje szpony a Walkiria chowa uzbrojenie w zaciszu szafy...

Ale są takie dni...

Na szczęście mam na nie sposoby..
Dzisiaj taki:

A Wy? Jakie macie rady na chwilowy Armagedon? :-)

Niedoczas....

Czytałam niedawno artykuł.
O nowego rodzaju biedzie.
O ludziach, którzy cierpią na brak czasu. Za żadne pieniądze nie da się go kupić...

Mi się ostatnio wydaje, że spędzam moje życie w pracy. Albo do niej jadąc, albo z niej wracając. Nie macie tak czasami?
Czas, który odczuwam naprawdę, ten, kiedy jestem z moją rodziną, albo robię coś dla siebie jest na wagę złota. I znam tę wagę...

Wielkanoc była wspaniała. Tym razem Rodzice i Babcia przyjechali do mnie. Mialam ich wszystkich tak blisko i choć pojawiły się międzypokoleniowe zgrzyty, było dobrze...

Kiedyś nie doceniałam tego wspólnego czasu. Teraz kiedy pozostało nas tak mało... kolekcjonuję wszystkie momenty, zapisuję w myślach chwile. Na zapas.

Jeszcze dwa dni i uciekamy z K. Reset, zmiana otoczenia, potrzebuję tego bardzo.
Znowu z Rodzicami... :-)

Nie mogę się doczekać.

Dziękuję że zostawiacie słowa. Może tego bardzo nie widać, ale znowu mi się dzięki temu chce pisać. 😀
Udanego weekendu.
Słońca Wam i Sobie życzę!