Przejdź do głównej zawartości

Totalnie nieprzysiadalny

nastrój.

Będzie lepiej.

Może kiedyś.

Oby.

Z Julą już prawie ok.

Komentarze

  1. Będzie, będzie. Musi być bo po się tak męczyć, hm?

    OdpowiedzUsuń
  2. Będzie! Oby jak najszybciej!
    Buziaki
    I poprawy nastroju na bardziej przysiadalny

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. z wiosną i nastrój się w końcu poprawi - wszystkim :)

      Usuń
  3. Jasne, że będzie:-) Przesyłam ciepłe pozdrowienia.

    OdpowiedzUsuń
  4. Będzie dobrze najważniejsze to wierzyć w tooooo

    OdpowiedzUsuń
  5. Jak nie będzie, jak będzie :)
    Spójrz w lustro! Zobacz, że stoi przed nim silna kobieta, która podoła wszystkiemu :)

    Pozdrawiam gorąco ! :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. :) dzięki, ale czasem widzę tylko zaryczanego potwora, który sam nie wie co robić, po co i czy to ma sens - ot, dołek, górka górka, dołek ;)

      Usuń
  6. Nastrój mam taki sam, albo i gorszy.
    Będzie dobrze. Musi być!

    OdpowiedzUsuń
  7. widzę, że nastroje u wielu podobne :-/ Trzymajmy się, nie dawajmy się! Musi być dobrze!
    No!

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Zbieram dobre słowa ;)

Popularne posty z tego bloga

Maj mi gdzieś się zapodział....

Ani się nie obejrzałam a już 26...
Ciągle się coś dzieje, czas biegnie jak zwariowany.
Ledwo nadążam ze wszystkim :)

Ale co zrobisz jak nic nie zrobisz?

Dopiero co byliśmy w górach, dopiero wdrapywaliśmy się pod Giewont... Pięknie było... Udała się nam pogoda, odetchnęliśmy innością, wolnością, zachłysnęłam się na chwilę tym, że "nic nie muszę"... Jula poradziła sobie doskonale, bez narzekań pędziła po górskich ścieżkach, dzień kończąc dodatkowo szaleństwami na placu zabaw.


Uwielbiam Antałówkę, najchętniej zostałabym tam na zawsze :D


A potem wróciliśmy do rzeczywistości - dzień po dniu dom, szkoła, praca, dom szkoła praca, jakiś szybki weekend i od nowa.

Wyrobiłam latorośli dowód osobisty,  bo przyda się jej pod koniec sierpnia.

Jula zaliczyła pierwsze baletowe występy dla szerokiej publiczności na Pikniku, kolejne jeszcze przed nami. Uwielbiam patrzeć jak tańczy, prościutka jak struna, jak ćwiczy to, czego do końca nie potrafi, jaka jest zadowolona, że umie rozciągnąć się…

Ku pamięci ;-)

Ważne!

Dzisiaj moja córka zaczęła pisać swój pamiętnik.

Ziarno zostało zasiane...

Ale serio? Że już??

Przecież jeszcze niedawno nie umiała czytać ani pisać!!


Starzeję się...

Niewątpliwie.

Niedoczas....

Czytałam niedawno artykuł.
O nowego rodzaju biedzie.
O ludziach, którzy cierpią na brak czasu. Za żadne pieniądze nie da się go kupić...

Mi się ostatnio wydaje, że spędzam moje życie w pracy. Albo do niej jadąc, albo z niej wracając. Nie macie tak czasami?
Czas, który odczuwam naprawdę, ten, kiedy jestem z moją rodziną, albo robię coś dla siebie jest na wagę złota. I znam tę wagę...

Wielkanoc była wspaniała. Tym razem Rodzice i Babcia przyjechali do mnie. Mialam ich wszystkich tak blisko i choć pojawiły się międzypokoleniowe zgrzyty, było dobrze...

Kiedyś nie doceniałam tego wspólnego czasu. Teraz kiedy pozostało nas tak mało... kolekcjonuję wszystkie momenty, zapisuję w myślach chwile. Na zapas.

Jeszcze dwa dni i uciekamy z K. Reset, zmiana otoczenia, potrzebuję tego bardzo.
Znowu z Rodzicami... :-)

Nie mogę się doczekać.

Dziękuję że zostawiacie słowa. Może tego bardzo nie widać, ale znowu mi się dzięki temu chce pisać. 😀
Udanego weekendu.
Słońca Wam i Sobie życzę!